III SAB/Kr 59/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek WSA Halina Jakubiec Sędziowie SO (del.) Janusz Bociąga (spr.) Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji postanawia skargę odrzucić Wniesioną dnia 14 września 2012 r. za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji skargą, K. J. zarzucił temu organowi bezczynność polegającą na niepodjęciu stosownego postępowania odnośnie wypłacania skarżącemu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, do czego organ był zobowiązany na podstawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r. sygn. II SA/Wa 1032/08 "stwierdzającym nieważność aktu wydanego przez Komendanta Powiatowego Policji w postaci decyzji [...]", oraz nie wszczęcie postępowania egzekucyjnego w administracji w celu wyegzekwowania tego świadczenia. Zdaniem skarżącego organ nie wydał żadnej decyzji administracyjnej w tym przedmiocie, jak również w żaden inny sposób prawem przewidziany sprawy nie zakończył. Skarżący stwierdził, że decyzja Nr [...] z dnia [...] 1999 roku KPP pozostaje w obiegu prawnym i jest wykonalna. W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji wniósł o jej oddalenie, uznając za bezpodstawny zarzut bezczynności odnośnie do postępowania, które miałoby się toczyć przed tym organem, po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 stycznia 2009 r. sygn. II SA/Wa 1032/08. Organ przedstawił następujący stan sprawy. Decyzją z dnia [...] 2005 r. Nr [...] Komendant Powiatowy Policji stwierdził wygaśnięcie z dniem 30 kwietnia 2005 r. (tj. z dniem zwolnienia ze służby K. J.), decyzji Nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 1999 r. o przyznaniu skarżącemu – wówczas funkcjonariuszowi w służbie czynnej – prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Skarżący nie złożył odwołania od tej decyzji i stała się ostateczna. Natomiast skarżący wnioskiem z 18 listopada 2007 r. złożonym do Wojewódzkiego Komendanta Policji domagał się stwierdzenia nieważności decyzji KPP Nr [...] z [...] 2005 r. Decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji Nr [...] odmówiono stwierdzenia nieważności tej decyzji. Komendant Główny Policji decyzją Nr [...] z dnia [...] 2008 r., rozpatrując odwołanie skarżącego, utrzymał w mocy decyzje Komendanta Policji. K. J. wniósł skargę na w/w decyzję Komendanta Głównego Policji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Sąd wyrokiem z dnia 14 stycznia 2009 r. sygn. II SA/Wa 1032/08 uchylił decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] 2008 r. Nr [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wojewódzkiego Komendanta Policji Nr [...] z dnia [...] 2008 r. Ponownie rozpatrując sprawę zainicjowaną wnioskiem skarżącego z 18 listopada 2007 r., Wojewódzki Komendant Policji, decyzją Nr [...] z dnia [...] 2009 r., stwierdził nieważność decyzji Nr [...] z [...] 2005 r. Komendanta Powiatowego Policji. W związku z tym Komendant Powiatowy Policji decyzją Nr [...] z dnia [...] 2009 r. przyznał skarżącemu równoważnik za brak lokalu za okres 1-12 maja 2005 r. oraz wygasił od dnia 13 maja 2005 r. decyzję własną z dnia [...] 1999 r. Nr [...]. Rozpatrując odwołanie od tej decyzji, Komendant Policji decyzją Nr [...] z dnia [...] 2009 r.: 1. Uchylił w całości decyzję Nr [...] z dnia [...] 2009 r., 2. Wygasił z dniem 1 maja 2005 r. decyzję Nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 1999 r. Skargę na powyższą decyzję Komendanta Policji Nr [...] z dnia [...] 2009 r K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Sąd wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2011r. sygn. IIISA/Kr 1018/09 skargę oddalił. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone skargą kasacyjną i jest prawomocne. Organ stwierdził, że skarżący nie zgadzając się z niekorzystnym dla siebie rozstrzygnięciem, sukcesywnie kieruje korespondencję do Komendy Głównej Policji, Komendy Wojewódzkiej Policji oraz Komendy Powiatowej Policji, wnioskując o natychmiastową wypłatę zaległego równoważnika, podjęcie czynności egzekucyjnych dotyczących decyzji Nr [...], ukaranie osób winnych za prowadzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Działalność sądów administracyjnych polega na sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości poprzez kontrolę zgodności z prawem działań administracji publicznej (art. 184 Konstytucji RP, art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269; art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej jako: p.p.s.a.) Przedmiotem kontroli sądu są określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. lub przepisach odrębnych przejawy (formy) działalności organów administracji publicznej. Art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. pozwala również na zaskarżenie bezczynności lub przewlekłości postępowania prowadzonego przez organ administracji publicznej, o ile jego działanie ma wyrazić się stanowisko w jednej z form prawnych określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Wynika z powyższego, że przedmiotem skargi do sądu, niezależnie czy chodzi o działanie czy zachowanie bierne (bezczynność, przewlekłość) mogą być tylko i wyłącznie przejawy działalności organów administracji publicznej na gruncie przepisów prawa administracyjnego. Zdaniem Sądu ustalenia organu odnośnie stanu sprawy i chronologii decyzji i orzeczeń sądowych są prawidłowe. Niewątpliwie organy w pismach kierowanych do skarżącego informowały, że sprawa nieprzysługiwania skarżącemu, będącemu obecnie emerytem policyjnym, równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego została ostatecznie załatwiona decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] 2009r nr [...]. Decyzja była przedmiotem kontroli sądowej w sprawie III SA/Kr 1018/09. Sąd wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2011r. skargę skarżącego oddalił. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone skargą kasacyjną i jest prawomocne. Stanowisko organów, że nie ma w obiegu prawnym decyzji uprawniającej skarżącego do otrzymywania równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, należy uznać za słuszne i odpowiadające prawu. Niewątpliwie zostało ostatecznie rozstrzygnięte, że skarżącemu nie przysługuje równoważnik za lokal mieszkalny od dnia 1 maja 2005. Nie ma żadnych podstaw prawnych do rozważania i rozstrzygania kwestii wypłaty skarżącemu zaległych kwot - tj. tytułem równoważnika od 1 maja 2005 r. Mając powyższe na uwadze oraz odnosząc się do skargi K. J. bezczynności w podejmowaniu czynności na tle ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji czynności (działań) przez Komendanta Wojewódzkiego Policji ukierunkowanych na wyegzekwowanie (w rezultacie wypłacenie) równoważnika pieniężnego należy zauważyć, że co do zasady przedmiotem egzekucji administracyjnej są obowiązki o charakterze publicznoprawnym, wynikające ze stosunków administracyjnoprawnych pozostające w zakresie rzeczowej właściwości organów państwa i organów samorządu terytorialnego, zaś wierzycielem w tym postępowaniu może być jedynie podmiot administracji publicznej lub organ (instytucja) wykonująca funkcje władcze. Nie może być nim natomiast osoba fizyczna albo inny podmiot prawa prywatnego. Zgodnie z art. 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w postępowaniu administracyjnym (Dz. U. z 2005r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) wierzycielem jest podmiot uprawniony do żądania wykonania obowiązku lub jego zabezpieczenia w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym K. J., nie będąc podmiotem administracji publicznej ani podmiotem organu wykonującego funkcje władcze nie posiada w/w uprawnień, stąd jego wniosek z dnia 18.09.2009r. skierowany do skarżonego organu o podjęcie działań w trybie egzekucji administracyjnej (w tym wypłaty równoważnika) nie mógł odnieść skutku w tym znaczeniu, że nie zobowiązywał skarżonego organu do żadnych przewidzianych ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji działań. Takie też stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w postanowieniu z dnia 24 lipca 2012r w sprawie o sygn. III SAB/Kr 25/12. Reasumując skarga K. J. na bezczynność postępowania Komendanta Powiatowego Policji podlega na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 p.p.s.a. odrzuceniu. Nie ma, bowiem żadnej decyzji w obiegu prawnym, która wymagałaby podjęcia przez organ jakichkolwiek czynności wymaganych przepisami prawa, a w szczególności wydania aktu administracyjnego, który podlegałby kontroli sądu administracyjnego (art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a.) Decyzja o przyznaniu skarżącemu świadczenia pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego nie jest w obiegu prawnym. Została prawomocnie wygaszona. Stanowisko organów w tym zakresie jest prawidłowe i Sąd w całości je podziela. Nie ma przedmiotu skargi, z którego skarżący wywodzi swoje roszczenie, stąd wniesienie skargi również jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.