III SAB/Kr 61/15

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 7 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. J. na bezczynność Starosty postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie z wpisu od skargi. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi. Wskazał, że oprócz starego drewnianego domu o powierzchni 67 m2, nieruchomości rolnej o areale 6,20 ha i lasu o powierzchni 0,13 ha nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych czy przedmiotów wartościowych. Określając wysokość swojego dochodu z gospodarstwa rolnego wskazał na kwotę 500 zł miesięcznie. Uzasadniając swoje starania podniósł, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej gdyż posiadane gospodarstwo rolne położone jest w terenie górzystym o niskiej wartości użytkowej. Powiada, że żyje poniżej minimum socjalnego. Ponosi koszty własnego utrzymania związane z zakupem żywności (ok. 300 zł), energii elektrycznej (ok. 60 zł), gazu w butli (ok. 50 zł) innych opłat (ok. 50 zł). Opłaca składki KRUS kwartalnie kwotą 390 zł. Nadmienił, że kilka lat temu był ofiarą oszustwa i cały czas odczuwa tego skutki, tym bardziej że wdrożone postępowania sądowe i komornicze okazały się nieskuteczne. Mając na uwadze powyższe zaważyć należało, co następuje: Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym jeżeli nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to koresponduje z wcześniejszymi jakie składał w innych postępowaniach, gdzie uznawano je za przekonywujące. Konsekwentnie należy zatem przyjąć, że jeśli dochody skarżącego oscylują wokół ustalonego przepisami ustawy o pomocy społecznej kryterium ubóstwa a na cały jego majątek składa się niewielki stary dom oraz 6 hektarowa nieruchomość rolna (1,41 przeliczeniowych) ze skrawkiem lasu to nie należy on do osób zamożnych. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że po opłaceniu składki KRUS (raz na kwartał) reszta posiadanych środków przy obecnym poziomie cen oraz usług wystarcza co najwyżej na zakupy podstawowych produktów. Biorąc to pod uwagę należało w konsekwencji przyjąć, że skarżącego nie będzie stać na opłacenie własnym sumptem ani kosztów sądowych ani kosztów kwalifikowanego zastępstwa prawnego. Okoliczność, że do skarżącego należy wykazany majątek nie zmienia tego punktu widzenia. Chociaż bowiem posiada on co do zasady określoną wartość podkładową lub sprzedażną to jednak trudno byłoby wymagać od skarżącego takich rozporządzeń. Sprzedaż bądź obciążenie domu gdzie zamieszkuje czy gruntów na których gospodarzy godziłyby bowiem w podstawy bytowania tego człowieka. Poza tym trzeba też uwzględnić, że przy wykazywanym dochodzie skarżący nie uzyska pożyczek czy kredytów w bankach lub SKOK-ach dla tej prostej przyczyny, z wagi na brak istotnej dla tych instytucji finansowych zdolności do bieżącego regulowania zaciągniętych zobowiązań. Z tych względów udzielono skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy, o którym to prawie traktują przepisy Oddziału 2 Rozdziału 3 Działu V ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.