III SAB/Kr 61/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie przyznania świadczenia wychowawczego postanawia 1. skargę odrzucić, 2. zwrócić skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Skarżąca A. S. działająca przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie przyznania świadczenia wychowawczego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, pismem z 15 maja 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia w związku z niezałatwieniem sprawy do organu wyższego stopnia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej na adres kancelarii w dniu 21 maja 2019 r. – dowód doręczenia wezwania znajdują się w aktach spawy. Pomimo upływu zakreślonego terminu, nie przedłożono żądanego dowodu wniesienia ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga podlega odrzuceniu ze względu na niewyczerpanie trybu zaskarżenia bezczynności organu administracji publicznej. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej p.p.s.a, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z § 2 przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Stosownie do przepisu art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Według art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.) - dalej k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Zgodnie z § 3 ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. W świetle powyższego uprzednie wniesienie ponaglenia jest przesłanką dopuszczalności przedmiotowej skargi na bezczynność. Mając na uwadze przedstawioną regulację prawną Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącej do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 21 maja 2019 r., zatem siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upłynął dnia 28 maja 2019 r. Tymczasem pomimo prawidłowego doręczenia wezwania i upływu zakreślonego terminu, nie przedstawiono dokumentu ponaglenia ani nie wykazano, że zostało ono wniesione, co czyni skargę niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na podstawie tego przepisu orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia.