III SAB/Kr 61/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna Sędzia WSA Maria Zawadzka (spr.) Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 25 sierpnia 2018 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 14 lutego 2026 r. Skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 25 sierpnia 2018 r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że sprawa została już załatwiona. Organ wyjaśnił, że w dniu 13 września 2018 r. rozpoznano ww. wniosek Skarżącego i wydano zaświadczenie nr 1/2018/ZSK (doręczone Skarżącemu w dniu 25 września 2018 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm. - dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84). K. J. (dalej: Skarżący) pismem z dnia 25 sierpnia 2018 r. złożył wniosek do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie o wydanie zaświadczenia żądanej treści, tj. cyt.: "że w zakresie służby pełnionej oraz w trakcie i w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych patrolowointerwencyjnych, nie miałem obowiązku, nie prowadziłem i nie mogłem prowadzić nasłuchu radiowego, bowiem wiedza i dane posiadane i zebrane w tym postępowaniu kontrolowanym przez Komendanta Wojewódzkiego Policji i środki dowodowe wykazały, iż takie okoliczności nie miały i nie mogły mieć miejsca w warunkach i okresie służby strony". Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie w dniu 4 września 2018 r. przekazał sprawę Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie w celu załatwienia zgodnie z właściwością. Następnie Komendant Powiatowy Policji w Krakowie po rozpoznaniu wniosku wydał Skarżącemu w dniu 13 września 2018 r. zaświadczenie nr 1/2018/ZSK. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu skargi wniesionej przez Skarżącego na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie niezałatwienia wniosku z dnia 25 sierpnia 2018 r. o wydanie zaświadczenia, prawomocnym wyrokiem z dnia 18 grudnia 2018 r. sygn. III SAB/Kr 139/18, oddalił skargę. Stwierdzić zatem należy, że przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie udzielił Skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek o wydanie zaświadczenia. Zgodnie bowiem z treścią art. 65 § 1 k.p.a. jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Tym samym w przypadku stwierdzenia swojej niewłaściwości organ zobowiązany jest jedynie do przekazania podania organowi właściwemu i poinformowania o tym wnoszącego podanie. Wyjaśnić należy, że przez załatwienie sprawy przez organ należy rozumieć nie tylko wydanie aktu władczego kończącego postępowanie, ale również podjęcie działania stosownie do treści art. 65 § 1 k.p.a. Oznacza to, że organowi administracji nie można przypisać bezczynności, gdy stwierdzając swoją niewłaściwość w sprawie, podejmuje działania stosownie do unormowań wskazanych w art. 65 § 1 k.p.a. Przedmiotem skargi na bezczynność nie jest określony akt lub czynność organu, lecz ich brak, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, gdyż Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie podjął działania przewidziane w art. 65 § 1 k.p.a. Rozpoznając niniejszą sprawę zaznaczyć należy, że skarga z dnia 14 lutego 2026 r. jest kolejną skargą dotyczącą bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia 25 sierpnia 2018 r. Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia 31 października 2018 r. nr 786 stwierdził brak bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie. Skarga wniesiona przez Skarżącego na to rozstrzygnięcie została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 grudnia 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 2135/18. Kolejna skarga wniesiona w dniu 15 grudnia 2024 r. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w rozpoznaniu wniosku z dnia 25 sierpnia 2018 r. została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 4 marca 2025 r. sygn. akt III SAB/Kr 4/25. Podobnie skarga wniesiona w dniu 23 lutego 2026 r. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w rozpoznaniu wniosku z dnia 25 sierpnia 2018 r. została odrzucona przez Sąd postanowieniem z dnia 18 marca 2026r. sygn. akt III SAB/Kr 70/26 Jak wskazano na wstępie, wniosek Skarżącego z dnia 25 sierpnia 2018 r. został przekazany przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w dniu 4 września 2018 r. organowi właściwemu do jego rozpoznania, tj. Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie, który wydał Skarżącemu w dniu 13 września 2018 r. zaświadczenie nr 1/2018/ZSK. W wyniku złożonej przez Skarżącego skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, prawomocnym wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2018 r. sygn. III SAB/Kr 139/18, oddalił skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie niezałatwienia wniosku z dnia 25 sierpnia 2018 r. o wydanie zaświadczenia. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu ww. uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Podkreślić należy, że choć uchwała dotyczyła sprawy rozstrzygniętej decyzją administracyjną, to zaprezentowany w niej pogląd dotyczy także postępowań zmierzających do wydania innych niż decyzja aktów, czy też do podjęcia określonych czynności. W konsekwencji powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.