III SAB/Kr 62/09

PostanowienieWSA w Krakowie2010-02-05

Skład orzekający: Referendarz Sądowy Grzegorz Karcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy referendarz sądowy jest uprawniony do merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji?
Ratio decidendi
Referendarz sądowy jest uprawniony do merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie.
Stan faktyczny
Skarżąca Z. Ż. wniosła skargę na bezczynność Wójta Gminy. W postępowaniu tym ustanowiono dla niej adwokata z urzędu. Po zakończeniu postępowania przed sądem pierwszej instancji, ustanowiony adwokat P. W. złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Referendarz sądowy rozpoznał ten wniosek.
Rozstrzygnięcie
Przyznano od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi P. W. kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w sprawie ze skargi Z. Ż. na bezczynność Wójta Gminy postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi P. W. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w K., kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Ustanowiony dla skarżącej na podstawie postanowienia referendarskiego z dnia 30 stycznia 2008 r. adwokat (k. 112) wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w Krakowie w osobie mecenasa P. W. (vide: zarządzenie Dziekana ORA k. 123), któremu skarżąca udzieliła pełnomocnictwa (k. 128) w złożonym dnia 21 grudnia 2009 r. (data wpływu) wniosku domagał się przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, które nie zostały uiszczone w całości ani w części według norm przepisanych. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.) Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w § 20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku należy uznać, że zostało ono złożone a w związku z tym zachodzą warunki by przyznać adwokatowi wynagrodzenie. W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 różnicując w zależności od sprawy i instancji wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. W myśl ust. 1 pkt. 2 lit. b powołanego przepisu rozporządzenia w sprawie takiej jak niniejsza stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami I instancji 240 zł. Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło