III SAB/Kr 64/17
PostanowienieWSA w Krakowie2018-02-12
Skład orzekający: Maria Zawadzka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o uzupełnienie wyroku sądu administracyjnego może służyć do kwestionowania merytorycznej zasadności rozstrzygnięcia?Ratio decidendi
Instytucja uzupełnienia wyroku, uregulowana w art. 157 § 1 P.p.s.a., dotyczy sytuacji, gdy sąd nie orzekł o całości skargi lub nie zamieścił obligatoryjnego dodatkowego orzeczenia. Nie może być ona wykorzystywana do kwestionowania merytorycznej zasadności rozstrzygnięcia ani do podnoszenia nowych zarzutów wobec wyroku, który został już wydany i orzekł o całości skargi.Stan faktyczny
Strona skarżąca, K. J., złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 listopada 2017 r., który oddalił jej skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wydania zaświadczenia. Skarżący domagał się dopisania do wyroku stwierdzenia, że wyrok wydano w zakresie częściowym i nie stanowi on rozpoznania skargi, a także uzupełnienia o pominięty zakres skargi dotyczący zaświadczenia o treści ustalonej przez organ pierwszej instancji oraz nierozpoznania zażalenia przez organ drugiej instancji.Rozstrzygnięcie
Odmówiono uzupełnienia wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 12 luty 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 listopada 2017 r., sygn. akt III SAB/Kr 64/17 w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku
Wyrokiem z dnia 24 listopada 2017 r., sygn. akt III SAB/Kr 64/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści.
Pismem z dnia 29 listopada 2017 r. K. J. wniósł o uzupełnienie ww. wyroku, "poprzez dopisanie pominiętego w zakresie sprawy, a wymagalnego
stwierdzenia, że wyrok wydano w zakresie częściowym, uwzględniającym wyłącznie zakres żądany przez organ, a nie stanowi on rozpoznania wniesionej przez strona skarżącą skargi sądowo administracyjnej". Wniósł także o "uzupełnienie wyroku o pominięty zakres wniesionej skargi sądowo administracyjnej, albowiem zakres
sprawy zaskarżonej nie dotyczył wniosku o wydanie zaświadczenia żądanej treści, a zaświadczenia o treści ustalonej przez organ pierwszej instancji po właściwie przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym, oraz uchybienia organu drugiej instancji wobec nierozpoznania wniesionego zażalenia, a orzeczenia częściowego,
co do którego nie istnieje podstawa prawna zadania jego uzupełnienia w inny sposób, niż poprzez jego uchylenie, wobec uchybienia nakazów prawa dla właściwego rozpoznania zażalenia i dla konstytutywnych wymagać orzeczenia administracyjnego co do uzasadnienia prawnego, faktycznego i odniesienia się do
zarzutów i wniosków strony".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369) dalej: "P.p.s.a. - strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Należy zaznaczyć, że instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku lub postanowienia, nie zaś do ich uzasadnienia (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 891/13).
Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne. Natomiast w sprawie niniejszej Sąd w wyroku z dnia 16 listopada 2017 r. orzekł o całości skargi uznając na podstawie art. 151 P.p.s.a., że nie zasługuje ona na uwzględnienie. W przypadku oddalenia skargi przepisy P.p.s.a. nie obligowały Sądu do zamieszczenia w wyroku żadnego dodatkowego wyrzeczenia zarówno w sentencji, jak i w jego uzasadnieniu. Natomiast podnoszone przez skarżącego we wniosku okoliczności stanowią, zdaniem Sądu, merytoryczne zarzuty wobec rozstrzygnięcia, z którym skarżący się nie zgadza. Wniosek o uzupełnienie wyroku nie jest i nie może być "dodatkowym środkiem zaskarżenia" uruchamiającym jeszcze jedno, dodatkowe, postępowanie kontrolne. Zakres uzupełnienia wyroku jakiego domaga się skarżący nie mieści się więc w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o jego uzupełnienie.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a. – orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło