III SAB/Kr 66/14

Dnia 30 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 września 2014 r. sprawy ze skargi G. C. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie udostępnienia dokumentów oraz zbiorów danych postanawia skargę odrzucić W dniu 28 lipca 2014 r. G. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji . Zdaniem skarżącego bezczynność ta polegała na niezałatwieniu wniosku skarżącego z dnia 14 kwietnia 2014 r. o udostępnienie dokumentów oraz zbiorów danych wytworzonych w procesie postępowania kwalifikacyjnego o przyjęcie skarżącego do służby w Policji. Skarżący domagał się wglądu i sporządzenia kopii testu psychologicznego z programu "Multiselect" oraz wydanej na jego podstawie opinii psychologicznej o skarżącym. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego. Organ wyjaśnił, że postępowanie kwalifikacyjne w stosunku do kandydatów ubiegających się o przyjęcie do służby w Policji nie podlega przepisom Kodeksu postępowania administracyjnego, a zatem załatwienie wniosku skarżącego z dnia 14 kwietnia 2014 r. nie następowało w żadnej z form przewidzianych w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Poddanie wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, jednak, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie "ppsa"), który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne. W myśl art. 3 § 2 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z przytoczonego przepisu wynika, że nie w każdej sytuacji, w której jednostka jest niezadowolona z działalności organów administracji publicznej, dopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Podkreślić trzeba, że skargę można wnieść tylko w sytuacjach opisanych w powołanym wyżej przepisie. Jeżeli zaś skarga dotyczy przypadku niewymienionego w art. 3 § 2 ppsa, sąd administracyjny zobowiązany jest do jej odrzucenia, gdyż rozpatrując taką skargę wykroczyłby poza swoje kompetencje powierzone mu przez ustawodawcę. Odnosząc powyższe rozważania do skargi wniesionej przez G. C., stwierdzić należy, że wbrew twierdzeniom skarżącego skarga ta nie dotyczy bezczynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ppsa. O bezczynności organu administracji publicznej można bowiem mówić, gdy organ jest do tego zobowiązany, a mimo tego nie wydaje decyzji, postanowienia albo też nie wydaje aktu lub nie dokonuje czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Natomiast nie każde działanie podejmowane przez organ administracji publicznej może być zakwalifikowane jako decyzja, postanowienie lub też czynność materialne -techniczna w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Jeżeli zaś załatwienie konkretnego wniosku przez organ administracji nie przybiera formy decyzji, postanowienia lub też aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, to w takiej sprawie nie przysługuje skarga na bezczynność. Wynika to z treści art. 3 § 2 pkt 8 ppsa. Wyjaśnić trzeba, że udostępnienie dokumentów oraz zbiorów danych wytworzonych w procesie postępowania kwalifikacyjnego o przyjęcie skarżącego do służby w Policji jest czynnością faktyczną, zaś odmowa udostępnienia takich danych również nie jest rozstrzygnięciem o charakterze administracyjnoprawnym. Dlatego pozytywne lub negatywne załatwienie wniosku skarżącego z dnia 14 kwietnia 2014 r. nie wymagało wydania decyzji administracyjnej lub postanowienia. Ponadto pozytywne lub negatywne załatwienie wniosku skarżącego nie może zostać zakwalifikowane jako czynność z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, ponieważ załatwienie takiego wniosku nie rozstrzyga o uprawnieniach lub obowiązkach skarżącego wynikających z przepisów prawa. Osobie, która kwestionuje sposób załatwienia jej wniosku o udostępnianie dokumentów wytworzonych w procesie postępowania kwalifikacyjnego o przyjęcie do służby w Policji, nie przysługuje skarga na bezczynność do sądu administracyjnego, lecz może poddać działania organów Policji weryfikacji w ramach procedury skargowej uregulowanej w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. W związku z powyższym Sąd uznał, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji, jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa.