III SAB/Kr 67/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o uzupełnienie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 września 2017 r. w dniu 23 listopada 2017 r. w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści postanawia odmówić uzupełnienia zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 września 2017 r. Zarządzeniem z dnia 6 września 2017 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, na podstawie art. 195 § 2 w związku z art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) - dalej P.p.s.a., w związku z postanowieniami Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2017 r. sygn. akt I OZ 1177/17 oraz z dnia 25 sierpnia 2017 r. o sygn. akt: I OZ 1226/17, I OZ 1227/17, I OZ 1228/17 i I OZ 1229/17, w których stwierdzono, że każda sprawa sądowoadministracyjna mająca źródło roszczenia dotyczące stosunków pracy i stosunków służbowych kwalifikuje się do ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych po stronie skarżącej, zarządził: "1. uchylić zarządzenie z dnia 7 czerwca lipca 2017 r. o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego; 2. uchylić zarządzanie sędziego sprawozdawcy z dnia 24 sierpnia 2017 r. o nadaniu biegu zażalenia skarżącego w przedmiocie wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu; 3. zmienić symbol sprawy na 6192." Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 13 września 2017 r. W dniu 16 września 2017 r. (data nadania w UP) skarżący, wniósł o: a) uzupełnienie symbolu sprawy do zakresu prawnie wymagalnego i w związku z zagadnieniem wstępnym występującym w sprawie dotyczących naruszenia przepisów nakazujących organowi właściwe rozpoznanie wniesionego zażalenia; b) uzupełnienie dodatkowo zarządzenia o zarządzenie zgromadzenia dla potrzeb postępowania wymagalnych środków dowodowych od organu; c) wezwanie organu do przedłożenia środków dowodowych mających świadczyć o przeprowadzeniu zgodnie z przepisami ogólnymi i w zakresie odnoszącym się do postępowania dowodowego w postępowaniu wyjaśniającym środków dowodowych na potwierdzenie stanowiska i świadectwa organu co do przywołanych jako prawdziwe okoliczności pod rygorem przegrania procesu; d) pouczenie strony skarżącej o przysługującym jej prawie ww. związku z naruszeniem przez organ obowiązku przedłożenia środków dowodowych bezpośrednich, mających potwierdzić, że świadectwo organu w sprawie ma oparcie w dowodach istniejących, a nie w zakresie ewentualnego fałszu intelektualnego, w przedmiocie prawa do żądania wymierzenia grzywny celem przymuszenia, lub za niedopełnienie obowiązku przedłożenia sądowi akt sprawy i wymagalnych środków dowodowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 167 P.p.s.a." przepisy rozdziału 10 "Orzeczenia sądowe" stosuje się odpowiednio do zarządzeń przewodniczącego. W literaturze postępowania cywilnego przyjmuje się, że przez pojęcie "odpowiednie stosowanie" należy rozumieć stosowanie wprost, bez jakichkolwiek zmian, stosowanie z koniecznymi modyfikacjami, a także wyłączenie stosowania, np. ze względu na szczególny charakter danej instytucji procesowej lub odmienne regulacje szczegółowe - K. Kołakowski, K.p.c. I, s. 1077). W przedmiotowej sprawie do wniosku skarżącego o uzupełnienie zarządzenia odpowiedniego zastosowania wymaga regulacja art. 157 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którą strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia jego ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W sprawie nie budzi wątpliwości zachowanie przez skarżącego terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie zarządzenia. Analogiczne zastosowanie art. 157 § 1 P.p.s.a. do zarządzeń prowadzi do wniosku, że strona może domagać się uzupełnienia zarządzenia, jeżeli przewodniczący nie zamieścił w nim wszystkich elementów, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zarządzenie z dnia 6 września 2017 r. zostało wydane w trybie autokontroli na podstawie art. 195 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Z przepisu tego wynika zatem, że uznając zażalenie za uzasadnione przewodniczący uchyla zaskarżone zarządzenie oraz w razie potrzeby orzeka na nowo. W przedmiotowym zarządzeniu z dnia 6 września 2017 r. Przewodniczący zawarł wszystkie elementy, które według powyżej przytoczonego przepisu powinien był zamieścić z urzędu. W tej sytuacji wniosek K. J. o uzupełnienie zarządzenia w sposób przez niego wskazany we wniosku jest nieuzasadniony i należało odmówić jego uwzględnienia. Mając powyższe na względzie, na podstawie przepisu art. 157 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.