III SAB/Kr 67/17
PostanowienieWSA w Krakowie2017-11-23
Skład orzekający: Sędzia WSA Renata Czeluśniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 września 2017 r. w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 67/17 na wniosek strony?Ratio decidendi
Sąd odmówił sprostowania wyroku, ponieważ uznał, że wpisany w sentencji przedmiot sprawy jest poprawny i brak jest przesłanek uzasadniających sprostowanie. Sprostowanie orzeczenia sądowego ma na celu naprawienie wadliwości przez nadanie mu zamierzonego brzmienia, a nie zmianę lub uchylenie orzeczenia, co jest niedopuszczalne w tym trybie.Stan faktyczny
Strona K. J. złożyła wniosek o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 września 2017 r. (sygn. akt III SAB/Kr 67/17). Sprawa dotyczyła skargi na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie wydania zaświadczenia. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odmówiono sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 września 2017 r. sygn. akt III SAB/Kr 67/17.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 września 2017 r. w dniu 23 listopada 2017 r. w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia odmówić sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 września 2017 r. sygn. akt III SAB/Kr 67/17.
Zgodnie z przepisem art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Zgodnie z przepisem art. 159 p.p.s.a sprostowanie może nastąpić na wniosek.
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym (por. T. Woś, Hanna Knysiak – Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, str. 486-487).
W ocenie Sądu wpisany w sentencji wyroku z dnia 26 września 2017 r., przedmiot jest poprawny, brak jest zatem przesłanek uzasadniających sprostowanie sentencji ww. wyroku. Na marginesie wskazać należy, że określenie, przedmiotu sprawy należy do kompetencji Sądu, który to nadał go zgodnie z wydanym przez organ zaświadczeniem. Nadto, wydawanie zaświadczeń regulują przepisy działu VII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r poz. 935) - dalej k.p.a., które to w art. 217 § 1 k.p.a. określają przesłanki i tryb wydawania zaświadczeń. Zgodnie z ww. przepisem organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Zatem wydanie zaświadczenia zawsze dotyczy konkretnego wniosku osoby ubiegającej się o nie. Niezasadnym jest wobec powyższych uwag sprostowanie sentencji wyroku w taki sposób jak życzyłby sobie tego skarżący.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zgodnie z art. 156 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło