III SAB/Kr 67/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Makuch Sędzia WSA Ewa Michna Sędzia WSA Maria Zawadzka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 2 listopada 2026 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 19 lutego 2026 r. Skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 2 listopada 2025 r. o uchylenie decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 21 maja 2009 r. nr 31/2009 r. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że sprawa dotycząca wniosku z dnia 2 listopada 2025 r. jest aktualnie procedowana przed organem drugiej instancji, a zatem skarga została wniesiona przedwcześnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm. - dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84). Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika, że wniosek Skarżącego z dnia 2 listopada 2025 r. o zmianę lub uchylenie decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 21 maja 2009 r. nr 31/2009 został rozpoznany przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie, który w dniu 14 listopada 2025 r. wydał decyzję nr 5/2025 o odmowie uchylenia decyzji własnej z dnia 21 maja 2009 r. nr 31/2009. Na powyższą decyzję Skarżący wniósł odwołanie w dniu 25 listopada 2025 r. do Komendanta Głównego Policji. W tym samym dniu Skarżący wniósł także ponaglenie do Komendanta Głównego Policji (za pośrednictwem KWP) w związku z nierozpatrzeniem jego wniosku z dnia 2 listopada 2025 r. W związku z powyższym organ przekazał akta sprawy wraz z odwołaniem i ponagleniem do Komendanta Głównego Policji. Jak wynika z akt sprawy oraz wyjaśnień organu przedstawionych w odpowiedzi na skargę, wniosek Skarżącego z dnia 2 listopada 2025 r. został rozpoznany. W wyniku przeprowadzonego postępowania zainicjowanego ww. wnioskiem organ wydał decyzję nr 5/2005, od której Skarżący wniósł następnie odwołanie. Obecnie sprawa jest procedowana przez organ drugiej instancji, tj. Głównego Komendanta Policji w Krakowie. W tej sytuacji nie można zatem mówić o bezczynności Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w rozpoznaniu wniosku z dnia 2 listopada 2025 r. Przedmiotem skargi na bezczynność nie jest określony akt lub czynność organu, lecz ich brak, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Taka sytuacja nie zaistniała w niniejszej sprawie, gdyż Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie wszczął postępowanie na wniosek Skarżącego, które w przewidzianym prawie terminie zakończył wydaniem decyzji nr 5/2005. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu ww. uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. W konsekwencji powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.