III SAB/Kr 7/06

PostanowienieWSA w Krakowie2007-02-01

Skład orzekający: Bożenna Blitek, Grażyna Danielec, Dorota Dąbek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej przysługuje w przypadku braku rozpatrzenia przez radę gminy wniosku dotyczącego planowania przestrzennego lub lokalizacji inwestycji?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 PPSA, przysługuje wyłącznie w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu, które dotyczą decyzji, postanowień lub innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej. Wniosek mieszkańców dotyczący lokalizacji zjazdu z autostrady, nawet jeśli dotyczy sfery publicznej, nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu PPSA, a zatem skarga na bezczynność w tej sprawie podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła pismo do Rady Miejskiej w B. w lipcu 2004 r. jako wniosek o przesunięcie planowanego zjazdu z autostrady. Po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa w marcu 2006 r., Rada Miejska poinformowała o podjętych działaniach, w tym o uchwale z września 2005 r. dotyczącej skargi na działalność Burmistrza w związku z pismem mieszkańców. Skarżąca złożyła skargę na bezczynność Rady Miejskiej, zarzucając nierozpatrzenie jej wniosku z 2004 r. w przedmiocie zmiany trasy zjazdu. Rada Miejska zaprzeczyła bezczynności, wskazując na prowadzone prace nad studium trasy alternatywnej. Skarżąca sprecyzowała żądanie, domagając się stwierdzenia, że Rada nie podjęła uchwały w przedmiocie trasy zjazdu.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odrzucić skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożenna Blitek (spr.) Sędziowie: NSA Grażyna Danielec WSA Dorota Dąbek Protokolant: Monika Musiał po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. M. na bezczynność Rady Miejskiej w B. postanawia skargę odrzucić. W. M. wraz z innymi osobami złożyła do Rady Miasta B. pismo z dnia [...] lipca 2004 r. jako wniosek o przesunięcie na obrzeża miasta planowanego ulicą L. zjazdu z autostrady podając m.in., że "dotychczas nie zapadły wiążące decyzje lokalizacji zjazdu, ani też nie została opracowana graficzna dokumentacja" i dlatego wniosek ten powinien być rozpatrzony i uwzględniony. W. M. wraz z innymi osobami pismem z dnia [...] marca 2006 r. wezwała do usunięcia naruszenia prawa Radę Miasta B. podając, że do chwili obecnej nie otrzymała odpowiedzi na wniosek z dnia [...] lipca 2004 r. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Przewodniczący Rady Miejskiej w B. pismem z dnia [...] marca 2006 r. udzielił informacji m.in. W. M. o podjętych przez Radę działaniach w związku z otrzymanym w dniu [...] lipca 2004 r. pismem mieszkańców i podniósł, że m. in. Rada Miejska w dniu [...] września 2005 r. rozpatrzyła sprawę podejmując uchwalę Nr XXXV/229/2005 w sprawie skargi na działalność Burmistrza B. (jako skargę na działalność Burmistrza zakwalifikowało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. pismo W. M. i innych zatytułowane "zażalenie" na nie załatwienie w terminie wniosku z dnia [...] lipca 2004r.). Z akt wynika, że odpis w/w Uchwały z uzasadnieniem z dnia 28.09.2005 r. odnoszącym się do pisma z dnia [...] lipca 2004 r. doręczono W. M. ([...].09.2005r.), jak i odpowiedź z dnia [...] marca 2006 r. na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ([...].03.2006 r.) Pismem z dnia [...] marca 2006 r. W. M. złożyła skargę na bezczynność Rady Miasta w B.. Na uzasadnienie podała, że Rada Miasta B. nie rozpatrzyła wniosku mieszkańców B. z dnia [...] lipca 2004 r. w przedmiocie zmiany trasy zjazdu z planowanej autostrady [...] w B. wraz z proponowaną przez tych mieszkańców koncepcją przebiegu tej trasy "przez tereny niezurbanizowane miasta". W szczególności mieszkańcy, do których należy skarżąca, protestują przeciwko realizacji trasy ulicą L., przez centrum osiedli mieszkaniowych. W skardze podano, że w marcu 2006 r. Burmistrz B. "przystąpił do realizacji własnego pomysłu tycząc w terenie trasę o nadmiernym ruchu komunikacyjno-tranzytowym przez tereny" osiedli mieszkaniowych. O nie rozpatrzeniu wniosku z dnia [...].07.2004 r. - według skarżącej - "dowodzi brak doręczenia pisemnej odpowiedzi mimo upływu czasu". W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Miasta w B. nie zgodził się z zarzutem bezczynności Rady Miasta opisując czynności zmierzające do rozwiązania problemu zasygnalizowanego pismem mieszkańców B. z dnia [...] lipca 2004 r. w przedmiocie przesunięcia na obrzeża miasta planowanego zjazdu z autostrady. Jednocześnie podniósł, że sprawa lokalizacji zjazdu nie jest przesądzona, a "obecnie zlecono opracowanie studium trasy alternatywnego zjazdu przez [...] w K. tj. od węzła projektowanej autostrady do miejsca włączenia ruchu do drogi krajowej nr [...]. Na rozprawie w dniu 1 lutego 2007 r. skarżąca podała, że w chwili obecnej nie ma jeszcze podjętej decyzji o zjeździe i wszystko jest na etapie projektowania. Skarżąca sprecyzowała żądanie o stwierdzenie przez Sąd, że Rada Miasta nie podjęła jeszcze uchwały w przedmiocie trasy zjazdu i tym samym lekceważy wnioski jej i innych mieszkańców. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. nr 153, poz. 1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi -zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, ale wyłącznie w zakresie wyznaczonym przez art. 3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s.a. Powołany wyżej przepis prawa brzmi: "Art. 3. § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach." Należy zauważyć, że zgodnie z treścią przytoczonego przepisu - artykuł 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. przewiduje wniesienie skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadkach przewidzianych w pkt 1 - 4, a więc skarga przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Według Komentarza do art. 3 p.p.s.a. - B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005: "przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie..., s. 84)". Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela też stanowisko, że "akt lub czynność, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, charakteryzuje się tym, że jest podejmowany w sprawie indywidualnej, jest skierowany do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Przy czym kryterium wyznaczającym zakres dopuszczalności skargi na taki akt lub czynność jest kryterium "z zakresu administracji publicznej". Kolejnym elementem aktów i czynności jest element władztwa administracyjnego. Władcze działanie to takie, w którym o treści uprawnienia lub obowiązku przesądza jednostronnie organ wykonujący administrację publiczną; adresat jest związany tym jednostronnym działaniem, z kolei jednostronne działanie jest zagwarantowane możliwością stosowania środków przymusu państwowego. Te trzy elementy nie zawsze muszą wystąpić łącznie. Wystarczający jest element jednostronności działania, od którego jest uzależnione korzystanie z uprawnienia, aby zakwalifikować akt lub czynność do aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej" (wyrok WSA w Olsztynie z dnia 20.09.2006r, sygn. akt II SA/Ol 456/06, opub. LEX nr 193384). Zdaniem Sądu - rodzaj sprawy nie wynika z tego, że skarżąca wniosła skargę na Radę Miejską, która jest organem władzy publicznej, a więc tylko z tego względu sprawa nie staje się sprawą z zakresu administracji publicznej. Przedmiot sprawy wyznaczają przepisy prawa materialnego, które łącznie z przepisami o właściwości organów określają prawa i obowiązki stron oraz organy właściwe do ich realizacji (tak też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 02.06.2005r., sygn. akt OSK 1664/04 (opub. LEX nr 179084). Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - istotą niniejszej sprawy jest brak przepisu prawa dającego uprawnienie skarżącej do złożenia skargi do sądu administracyjnego w niniejszej sprawie, a przeto mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny, w oparciu o przytoczone przepisy w związku z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło