III SAB/Kr 7/09

PostanowienieWSA w Krakowie2010-05-12

Skład orzekający: Piotr Lechowski, Elżbieta Kremer, Barbara Pasternak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w sprawie wpisu do rejestru działki ewidencyjnej jest dopuszczalna, gdy organem właściwym do prowadzenia ewidencji gruntów jest starosta, a zarzuty dotyczą braku nadzoru nad organem I instancji?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w sprawie wpisu do rejestru działki ewidencyjnej jest niedopuszczalna, ponieważ organem właściwym do prowadzenia ewidencji gruntów jest starosta. Zarzuty dotyczące braku nadzoru nad organem I instancji również nie uzasadniają skargi na bezczynność organu II instancji, gdyż brak jest podstaw prawnych do sprawowania takiego nadzoru w formie, która podlegałaby kontroli sądu administracyjnego w trybie skargi na bezczynność.
Stan faktyczny
Skarżący J. P. złożył skargę na bezczynność, przewlekłość postępowania i naruszenie prawa Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w sprawie wpisu do rejestru działki ewidencyjnej. Skarżący zarzucił organowi II instancji niedopełnienie obowiązków nadzoru nad organem I instancji (Starostą) w zakresie zmian danych ewidencyjnych działki. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o oddalenie skargi, wskazując na brak podstaw do odwołania od zawiadomienia o zmianach w ewidencji oraz na konieczność uzupełnienia przez skarżącego dokumentów przez organ I instancji.
Rozstrzygnięcie
Sąd odrzucił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski WSA Elżbieta Kremer (spr.) Sędziowie WSA Barbara Pasternak Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. P. z dnia 10 listopada 2008r. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanawia skargę odrzucić Skarżący J. P. skargą z dnia 10 listopada 2008r. adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, (która wpłynęła do Urzędu Wojewódzkiego w dniu 17 listopada 2008r.), zaskarżył "bezczynność, przewlekłość postępowania i naruszenie prawa Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w sprawie wpisu do rejestru działki ewiden. nr 2019 w A ze względu na naruszenie prawa i wnosi o stwierdzenie bezczynności, przewlekłości postępowania i naruszenia prawa." W uzasadnieniu skargi podał, że 7.10.2003 r. odwołał się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego od zawiadomienia o dokonanych zmianach danych ewidencyjnych działki nr 2019 w A. Wojewódzki Inspektor pismem [...] z 9.12.2003r przesłał do Starostwa jego wniosek, kopię AWZ, kopię przesłuchania stron i pismo Urzędu Gminy A wyznaczając organowi I instancji 1 miesiąc. Mimo kilkakrotnych zażaleń, doręczenia w 2004r. odpisu księgi wieczystej w/w działki Starosta przywrócił stan danych ewidencji gruntów istniejący przed 18.06.2003r. na podstawie nieaktualnej księgi wieczystej zmienionej wyrokiem Sądu Rejonowego sygn. akt [...] stwierdzających bezskuteczność umów darowizn w części dotyczącej działki nr 2019, a także mimo uchylenia Aktu Własności Ziemi wydanego na rzecz A. S. w części dotyczącej działki nr 2019, decyzją z dnia [...] 1985r. nr [...] wydaną z up. Naczelnika Miasta i Gminy. Zdaniem skarżącego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie dopełnił swoich obowiązków w nadzorze uznając wpis właściciela J. T. za właściwy. Wielokrotne skargi do Głównego Geodety Kraju nie dały żadnego skutku. Wobec tego podtrzymuje wniosek o stwierdzenie bezczynności, przewlekłości postępowania. i naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę podniósł, że pismem z 7 października 2003r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego "odwołanie od zawiadomienia o zmianie w ewidencji gruntów nr jednostki rejestrowej". Organ pismem z 9 grudnia 2003r.poinformował skarżącego, ze wprowadzenie zmian danych ewidencyjnych jest dokonywane w trybie zawiadomienia, stąd też brak jest odwołania. Jednocześnie organ poinformował skarżącego, iż wprowadzenie żądanej przez niego zmiany na podstawie przedłożonych dokumentów nie było oczywiste. Dokumenty stanowiące podstawę zmiany danych w ewidencji gruntów winny być przedłożone w oryginale z klauzulami ich prawomocności bądź też w kopiach potwierdzonych za zgodność z oryginałem. jednocześnie pismem z 9 grudnia 2003r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego przekazał zastrzeżenia skarżącego zawarte w opisanym wyżej odwołaniu Staroście do rozpatrzenia zgodnie z właściwością. Organ zwrócił Staroście uwagę na konieczność dokonania kontroli czy zmiana danych ewidencyjnych dokonana przez Wójta Gminy A została ujawniona na podstawie stosownych dokumentów w sposób prawidłowy. Dla załatwienia sprawy z wniosku skarżącego organowi I instancji został wyznaczony miesięczny termin. Pismem z 30 sierpnia 2004r. skarżący został zawiadomiony przez Starostę, iż konieczne jest wykonanie wykazu zmian gruntowych z którego jednoznacznie wynikałoby, ze działka nr 2019 powstała z parcel katastralnych objętych Lwh [...] i [...]. Pismem z daty 1 grudnia 2004r. Starosta wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o wykaz zmian gruntowych z którego będzie wynikało jakim działkom ewidencyjnym odpowiadają parcele katastralne widniejące w odpisie w księdze wieczystej, nie uzupełnienie wniosku spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Kolejnym pismem z dnia 1 sierpnia 2005r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego poinformował skarżącego, że wezwanie do uzupełnienia podania skierowane przez Starostę jest zgodne z prawem. Postanowieniem z dnia [...] 2005r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uznał zażalenie skarżącego na bezczynność organu I instancji w sprawie załatwienia wniosku z dnia 12 maja 2005r. dotyczącego ujawnienia zmian w operacie ewidencji na podstawie wyroku Sądu Rejonowego z dnia 27 czerwca 2002r. sygn. akt [...] za nieuzasadnione. Powodem pozostawienia sprawy wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów bez rozpoznania było nie usunięcie braków wniesionego podania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie, określa ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy - p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, . Punkt 8 § 2 artykułu 3 wymienia m.in. skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 §2 pkt 1-4a. Zauważyć należy, że skarga na bezczynność organu jest pochodną dopuszczalności skargi albowiem jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy można ją wnieść jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas gdy organ w prawnie ustalonym terminie nie podjął określonych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub czynności. Natomiast w rozpoznawanej sprawie skarżący złożył skargę, której przedmiot określił jako "" bezczynność, przewlekłość postępowania i naruszenie prawa Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w sprawie wpisu do rejestru działki ewiden. nr 2019 w A ze względu na naruszenie prawa i wnosi o stwierdzenie bezczynności, przewlekłości postępowania i naruszenia prawa." Podał również, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie dopełnił swoich obowiązków w nadzorze nad działaniem organu i instancji. Mając na uwadze przedmiot skargi, należy przypomnieć, że zgodnie z art.22 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz.U. z 2005r. Nr 240, poz.2027 t.j.) ewidencje gruntów i budynków prowadzą starostowie, stąd też zarzut bezczynności w sprawie wpisu w ewidencji adresowany do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego jest niezasadny. Z kolei, aby rozważać skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego polegającą na braku nadzoru nad organem I instancji w sprawie dokonania zmian w ewidencji, należałoby najpierw wskazać istnienie takiego obowiązku ustawowego jakim jest sprawowanie nadzoru, jego podstawę prawną i formę prawną sprawowania tego nadzoru. Zgodnie z art.37 § 1 kpa Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art.35 lub ustalonym w myśl art.36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W myśl § 2 organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Instytucja zażalenia uregulowana w art.37 § 1 kpa jest jednym z środków z którego może korzystać strona w przypadku bezczynności organu I instancji, należy jednak wyraźnie podkreślić, że wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa jest wyłącznie warunkiem formalnym niezbędnym do wystąpienia przez stronę ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu I instancji i nie może być traktowane jako odrębne samodzielne postępowanie administracyjne. Natomiast pozostałe czynności organu wyższego stopnia podejmowane na podstawie art. 37 § 2 kpa należą do zakresu wewnętrznego urzędowania i mogą być wykonywane w formach prawnych przewidzianych w przepisach określających organizację i zakres działania tego organu. Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie zawierają takich rozwiązań prawnych, które pozwalałyby organowi II instancji na sprawowanie nadzoru nad organem I instancji w zakresie realizacji przez ten organ postanowienia organu II instancji wydanego w trybie art.37 § 2 kpa. Tym samym organ II instancji, w przypadku nie realizacji przez organ I instancji postanowienia wydanego w trybie art.37 § 2 kpa, nie działa w żadnej z form o której mowa w art.3 § 2 pkt 1-4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w konsekwencji nie może pozostawać w bezczynności. Jeżeli organ I instancji nie realizuje postanowienia organu II instancji wydanego w trybie art.37 § 2 kpa wyznaczającego dodatkowy termin do załatwienia sprawy, to stronie przysługuje skarga na bezczynność organu I instancji, a nie organu II instancji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art.58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło