III SAB/Kr 76/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. R. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. R. na bezczynność Prezydenta Miasta postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Reprezentująca stronę radca prawny przy okazji składania skargi kasacyjnej od postanowienia tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 kwietnia 2012 r. wniosła o zwolnienie strony od kosztów sądowych dołączając kserokopię wcześniejszego wniosku strony na formularzu PPF. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Jak wynika z akt na wcześniejszy wniosek strony (vide: k. 50 i n.) postanowieniem z dnia 29 maja 2012 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych (vide: k. 68 i n.). Skoro zaś skarżący został już prawomocnie zwolniony od kosztów sądowych i jeśli udzielone w ten sposób prawo pomocy nie zostało skarżącemu cofnięte po chwilę obecną, to biorąc pod uwagę treść art. 241 ppsa stanowiącego, iż "zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w przepisie prawa lub w postanowieniu sądu administracyjnego bez określenia zakresu tego zwolnienia – oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sadowych jak i ponoszenia wydatków" sytuacja taka wymusza więc siłą rzeczy konieczność umorzenia obecnego postępowania o zwolnienie od kosztów sądowych. Okoliczność, że obecny wniosek nie czyni zadość wymaganiom z art. 252 §2 ppsa nie sprzeciwia się przy tym takiemu rozstrzygnięciu. W sytuacji bowiem gdy z góry wiadomo, że postępowanie o zwolnienie od kosztów sądowych podlegać będzie umorzeniu działaniem oczywiście bezcelowym byłoby wzywanie strony o wypełnienie i podpisanie przesyłanego formularza PPF. Działanie takie w żadnym stopniu nie przyczyniłoby się do wzmocnienia gwarancji procesowych strony. Przeciwnie jedynym jego refleksem byłoby nieuzasadnione przedłużanie postępowania co stoi w oczywistej sprzeczności z dyspozycją art. 7 ppsa nakładającym na sąd (a w zakresie powierzonych czynności także i referendarza) obowiązek podejmowania czynności zmierzających do szybkiego załatwienia sprawy i podjęcia rozstrzygnięcia na pierwszym posiedzeniu. Z przytoczonych względów orzeczono więc jak w sentencji działając na zasadzie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.