III SAB/Kr 76/14

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta – Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej – w przedmiocie odstąpienia w całości lub części od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym i ustanowić dla niej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. W złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, oświadczając, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidoczniła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małoletnim synem. Określając swój majątek podała, że nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Miesięczne dochody gospodarstwa domowego oszacowała na 400 zł renty socjalnej. Uzasadniając swoje starania nakreśliła historię swojego życia. Podniosła, ze jest osobą głuchoniemą. Wskazała, że ma rentę socjalną z której płaci alimenty. Powiada, że jest na utrzymaniu osób jej obcych. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zacząć należy od tego, że zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Skarżąca skorzysta więc z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków. Co się natomiast tyczy żądanego ustanowienia adwokata, to stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym o ile nie jest w stanie ponieść tych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to należy uznać za wystarczające do oceny aktualnych możliwości finansowych strony. Tworzy bowiem w miarę spójny obraz sytuacji życiowej skarżącej i jej aktualnych możliwości płatniczych. Te nie rysują się specjalnie dobrze. Skarżąca jest osobą ubogą w potocznym tego słowa znaczeniu, gdyż tak należy postrzegać osobę bez nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych, dla której źródłem utrzymania jest niska renta socjalna.. Z zasad doświadczenia życiowego wynika przy tym, że przy obecnym poziomie cen oraz usług, środki jakie skarżąca ma do dyspozycji wystarczają z trudem na opędzenie najbardziej podstawowych potrzeb. Nie można także tracić z pola widzenia sygnalizowanych przez skarżącą problemów zdrowotnych. Mając to wszystko na uwadze i przewidując minimalny koszt opłat za czynności adwokatów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi można więc stwierdzić, że skarżąca nie będzie w stanie ponieść tych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Chociaż bowiem obiektywnie są to kwoty niewielkie to jednak relatywnie w obecnej sytuacji przekraczają możliwości płatnicze strony. Z przytoczonych względów orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.