III SAB/Kr 76/16

PostanowienieWSA w Krakowie2016-09-26

Skład orzekający: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy bezczynność organu polegająca na niepoddaniu pod głosowanie rady powiatu odwołania starosty z pełnionej funkcji podlega kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 PPSA?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organu w sprawie niepoddania pod głosowanie rady powiatu odwołania starosty z pełnionej funkcji. Czynność ta nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o której mowa w art. 3 § 1 pkt 4 PPSA, gdyż nie dotyczy indywidualnej sprawy administracyjnej w rozumieniu tego przepisu. W związku z tym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Przewodniczącego Rady Powiatu w sprawie poddania pod głosowanie odwołania Starosty z pełnionej funkcji, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. poprzez przekroczenie terminów załatwienia sprawy. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że przedmiot skargi nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Skargę odrzucono.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 września 2016 r. sprawy ze skargi S. N. na bezczynność Przewodniczącego Rady Powiatu w przedmiocie poddania pod głosowanie odwołania Starosty z pełnionej funkcji postanawia: skargę odrzucić. W dniu 8 sierpnia 2016 r. skarżący – S. N. wniósł skargę na bezczynność Przewodniczącego Rady Powiatu w sprawie konieczności poddania pod głosowanie Rady Powiatu odwołania Starosty J. P. z pełnionej funkcji w związku z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 21.08.1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne, zarzucając naruszenie art. 35 i art. 36 k.p.a poprzez rażące przekroczenie terminów załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie. Przewodniczący Rady wskazał, iż przedmiot skargi nie podlega kognicji sądu, a skarżący nie wykazał swojego interesu prawnego. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zainicjowanej skargą sąd administracyjny obowiązany jest ocenić jej dopuszczalność, w tym dopuszczalność drogi sądowej. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718; powoływana dalej jako p.p.s.a.). jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, sąd skargę odrzuca. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. skarga do sądu administracyjnego przysługuje na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4 a p.p.s.a. Zakres kontroli określa ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którą nie są poddane kontroli sądów administracyjnych wszelkie przejawy działalności administracji publicznej. Zakres kontroli został określony w sposób pozytywny w tym znaczeniu, że zakres tej kontroli wyznacza po pierwsze to, że sąd administracyjny w zakresie swej właściwości sprawuje kontrolę pod względem zgodności z prawem, chyba że ustawa stanowi inaczej, po drugie, że właściwość sądu obejmuje rozpoznawanie skarg na określone prawne formy działania administracji publicznej (art. 3 i 4 p.p.s.a.), po trzecie, poprzez wskazanie spraw w których właściwość sądu administracyjnego jest wyraźnie wyłączona (art. 5 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Przewodniczącego Rady Powiatu polegająca - zdaniem skarżącego – na niepoddaniu pod głosowanie Rady Powiatu odwołania Starosty z pełnionej funkcji. W rozpoznawanej sprawie należało rozważyć, czy brak czynności poddania pod głosowanie rady powiatu określonej propozycji jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą obowiązków lub uprawnień wynikających z przepisów prawa. W przepisie art. 3 § 1 pkt 4 p.p.s.a jest mowa o aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej innych niż decyzje i postanowienia wydawane w administracyjnych postępowaniach jurysdykcyjnych, co zdaje się wyraźnie wskazywać, że chodzi o sprawy indywidualne, podobnie jak w sprawach załatwianych w drodze decyzji administracyjnej. Tak jak decyzja czy postanowienie administracyjne są kierowane do określonych podmiotów, tak akt lub czynność o których mowa w art. 3 § 1 pkt 4 p.p.s.a. są kierowane przez organ administracji publicznej do określonych podmiotów. Akt lub czynność podejmowane są w sprawie indywidualnej w tym znaczeniu, że jej przedmiotem jest określony i zindywidualizowany stosunek administracyjny, którego źródłem jest przepis prawa powszechnie obowiązującego. Akt lub czynność musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Musi istnieć związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, które dotyczą tak określonego uprawnienia lub obowiązku. Przyjmując przedstawione wyżej rozumienie art. 3 § 1 pkt 4 p.p.s.a. należało dojść do wniosku, że sprawa dotycząca poddania pod głosowanie rady powiatu nie należy do spraw, o których mowa w art. 3 § 1 pkt 4 p.p.s.a. W oparciu o powyższe regulacje należy stwierdzić, że sprawa będąca przedmiotem skargi nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jako nie należącą do właściwości sądu administracyjnego. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło