III SAB/Kr 77/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 lutego 2013 r. skargi K. D. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 3/12 ze skargi K. D. na bezczynność Dyrektora Izby Celnej postanawia: odrzucić skargę K. D. o wznowienie postępowania sądowego K. D. wniósł Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie datowaną na 14 grudnia 2012 r. skargę o wznowienie postępowania sądowego wymieniając w treści skargi sprawę o sygn. akt III SAB/Kr 3/12 ze skargi K. D. na bezczynność Dyrektora Izby Celnej. Zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2013 r. wezwano skarżącego o uzupełnienie braków skargi o wznowienie postępowania sądowego w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi - przez: precyzyjne oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie, określenie żądania uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia, wskazanie i uprawdopodobnienie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi. Jednocześnie poinformowano skarżącego o treści art. 270, art. 271, art. 272, art. 273, art. 274, art. 277, art. 279, art. 280 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 stycznia 2013 r. W piśmie z dnia 31 stycznia 2013 r. skarżący w odpowiedzi na wezwanie zawarł oświadczenie o następującej treści: "wycofuję skargę o wznowienie postępowania z dn. 14 grudnia 2012 r.". Pismo powyższe zostało przesłane do Sądu początkowo faxem a następnie przesyłką pocztową nadaną w dniu 31 stycznia 2013r. Braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z kolei stosownie do art. 276 P.p.s.a. do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej. Wobec jednoznacznej treści pisma skarżącego o cofnięciu skargi o wznowienie postępowania sądowego należy zauważyć, że cofnięcie skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest czynnością procesową strony, której dopuszczalność i skuteczność są uzależnione od warunków przewidzianych przez prawodawcę dla czynności procesowych. Zatem skarżący może cofnąć skargę wyłącznie wtedy, gdy wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. Sąd administracyjny stwierdził, że skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków, które stałyby w opozycji do nadania jej dalszego biegu. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 lipca 2011 r. sygn. I OSK 1275/11 (LEX nr 1082614) wskazał, że: cofnięcie skargi o wznowienie postępowania może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać warunkom formalnym określonym w art. 46 P.p.s.a. oraz zawierać dodatkowe elementy wymienione w art. 279 P.p.s.a. Stanowią je: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawa wznowienia, a więc wskazanie jednej z podstaw wznowienia wymienionych w art. 271-273 P.p.s.a., uzasadnienie podstawy wznowienia, a także okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi. Niezbędnym elementem skargi o wznowienie postępowania jest żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Treść tego żądania będzie zależała od przyjętej podstawy wznowienia. Zgodnie z art. 280 P.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań Sąd skargę odrzuci. Wskazanie, zatem podstaw wznowienia i ich uzasadnienie jest elementem obligatoryjnym skargi (art. 279 P.p.s.a.), którego brak powoduje, że skarga o wznowienie nie może być przez Sąd rozpoznana merytorycznie. Dlatego też Sąd na podstawie wskazanych przepisów, odrzucił skargę K. D. o wznowienie postępowania sądowego, której braków skarżący pomimo wezwania i stosownego pouczenia nie uzupełnił, uznając cofnięcie skargi za nieskuteczne procesowo.