III SAB/Kr 77/16

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 18 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. G. na bezczynność Zarządu Drogowego w D postanawia: I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Strona w złożonej do tut. sądu skardze sformułowała m.in. wniosek "o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu". Następnie w złożonym na wezwanie na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy rubrykę 4 pozostawiła niezakreśloną, podnosząc jednak w rubryce 5, że nie jest w stanie ponieść kosztów postepowania sądowego w tym również wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i trójką dorosłych dzieci. Określając majątek swój i osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym wykazała dom o powierzchni 190 m2 i nieruchomość rolną o powierzchni 1,40 ha z których 88 arów wykorzystywane jest na cele rolne. Zaznaczyła, że majątek ten stanowi współwłasność jej i męża. Zadeklarowała brak zasobów i przedmiotów wartościowych. Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego oszacowała łącznie na kwotę 1901 zł zaznaczając ze składają się na to jej świadczenia przedemerytalne (879,17 zł), renta męża (617 zł) dochód z działalności rolniczej jednego z synów (200 zł) i wynagrodzenie ze stażu drugiego z synów (817 zł). Zaznaczyła, że córka jest bezrobotna. Uzasadniając swoje starania zaakcentowała że jest osobą schorowaną, na zasiłku przedemerytalnym. Podniosła że jej maż od listopada nie będzie otrzymywała wykazanych świadczeń rentowych a córka jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wymieniając zobowiązania i stałe miesięczne wydatki podała, że na wodę rodzina przeznacza 110 zł, na prąd 124 zł, na gaz 81 zł, na telefon 60 zł, na wywóz sieci 30 zł, na Internet 35 zł, na leki 80 zł, na dojazdy do lekarza 30 zł, na bilet miesięczny jednego z synów 184 zł, na zobowiązania cywilnoprawne drugiego z synów 500 zł. Wyjaśniła, że koszt zakupu opału w okresie grzewczym to ok. 5 tys. zł. Wskazała również na konieczność swojego leczenia stomatologicznego wyceniane na 500 zł. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa wskazując na swój stan rodzinny, posiadany majątek, wysokość i źródło dochodów. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny aktualnych możliwości płatniczych strony. Obrazuje, że te nie rysują się specjalnie. Z zasad doświadczenia życiowego wynika bowiem, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie ma do dyspozycji rodzina skarżącej wystarczają na opłacenie wykazanych stałych wydatków i skromną egzystencję. Równocześnie trzeba zachować w pamięci tę cześć wyjaśnień skarżącej gdzie podnosi, że maż od miesiąca listopada nie będzie już otrzymywał nawet wykazywanych, skromnych świadczeń rentowych. Okoliczność, że do małżonków należy wykazany majątek nie zmienia tego spojrzenia w żaden sposób. Chociaż bowiem potencjalnie posiada on określoną wartość sprzedażną lub podkładową to jednak trudno byłoby wymagać od skarżącej zbycia lub obciążenia domu w którym rodzina zamieszkuje, czy roli na której gospodarzy jeden z synów. Rozporządzenia tego rodzaju godziłby bowiem w podstawę egzystencji tych osób. Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono więc skarżącej wnioskowanej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 245 §2, art. 246 §1 pkt. 1 w zw. z art. 258 §1 i 2 pkt. 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.