III SAB/Kr 77/26
PostanowienieWSA w Krakowie2026-06-17
Skład orzekający: Bogusław Wolas, Marta Kisielowska, Magdalena Gawlikowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli postępowanie administracyjne zostało już zakończone wydaniem ostatecznego postanowienia odmawiającego wydania zaświadczenia?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli postępowanie zostało już zakończone wydaniem ostatecznego aktu administracyjnego. Wniesienie skargi po zakończeniu postępowania przez organ stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny, ponieważ środek ten ma na celu likwidację stanu bezczynności, a nie uzyskanie prejudykatu po zakończeniu sprawy.Stan faktyczny
Skarżący K. J. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z 6 lutego 2021 r. o wydanie zaświadczenia. Organ w odpowiedzi wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że wniosek został rozpoznany postanowieniem z 11 lutego 2021 r., które zostało doręczone skarżącemu i jest ostateczne. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas Sędziowie: Sędzia WSA Marta Kisielowska Asesor WSA Magdalena Gawlikowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z 6 lutego 2021 r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści postanawia: odrzucić skargę
Skarżący K. J. pismem z 17 lutego 2026 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie załatwienia wniosku skarżącego z 6 lutego 2021 r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści. Skarżący we wniosku wskazał: "Działając z podstawy art. 149 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w okolicznościach prawnych z art. 1 ustawy kodeks postępowania administracyjnego, w sposób szczególny regulujących sprawy sensu stricte administracyjne określone w pkt 1 i 2, oraz odrębnie regulowane sprawy o wydawanie zaświadczeń, nie będących sprawami sensu stricte administracyjnymi w pkt 4, do których tylko stosuje się szczególne przepisy działu VII ustawy kodeks postępowania administracyjnego, a w razie uznania przez adresata wniosku o wydanie zaświadczenia konieczności jego przeprowadzenia w zakresie art. 218 par. 2 tej ustawy, przepisy ogólne i do których te przepisy ogólne do zastosowania z działu II odsyłają, a te nie przewidują i nie odsyłają do art. 37 kpa, zastrzeżonego wyłącznie dla spraw sensu stricte administracyjnych, do których stosuje się art. 104 tej ustawy Wnoszę skargę w przedmiocie bezczynności skarżonego organu administracji w załatwieniu zgodnie, na podstawie i w zakresie wiążących przepisów działu VII kpa mojego wniosku o wydanie zaświadczenia potwierdzającego z dnia 6 luty 2021 roku (...)".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie, wskazując, że w wyniku rozpoznania wniosku skarżącego z 6 lutego 2021 r. Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie wydał postanowienie z 11 lutego 2021 r. nr 11/2021, którym odmówił wydania zaświadczenia o treści żądanej przez skarżącego. Zostało ono doręczone skarżącemu 22 lutego 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143) dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu.
Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84).
Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).
Jak wynika z akt sprawy, wniosek skarżącego z 6 lutego 2021 r. został rozpoznany postanowieniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z 11 lutego 2021 r. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu 22 lutego 2021 r. i jest ostateczne.
Stwierdzić zatem należy, że w niniejszej sprawie przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie rozpoznał wniosek skarżącego z 6 lutego 2021 r., a postępowanie administracyjne zostało zakończone.
Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu ww. uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu.
Podkreślić należy, że choć uchwała dotyczyła sprawy rozstrzygniętej decyzją administracyjną, to zaprezentowany w niej pogląd dotyczy także postępowań zmierzających do wydania innych niż decyzja aktów czy też do podjęcia określonych czynności.
W konsekwencji powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło