III SAB/Kr 83/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 31 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na Burmistrza Miasta w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie ulgi w spłacie należności cywilnoprawnej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 sierpnia 2014 r. K. W. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie przez Burmistrza Miasta postępowania w sprawie ulgi w spłacie należności cywilnoprawnej, tj. umorzenia czynszu za najem lokalu przy ul. [...], w rozliczeniu za lipiec 2012 r. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta wniósł o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ podniósł, iż skarżący nie wskazał konkretnego przepisu prawnego, który został naruszony ani na czym według niego polega naruszenie prawa lub interesu prawnego, co utrudnia organowi skuteczne ustosunkowanie się do zarzutów skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), który stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Podnieść należy, że wierzytelność pieniężna, której umorzenia domaga się skarżący od Burmistrza Miasta, wynika ze stosunku cywilnoprawnego, tj. z umowy najmu lokalu położonego w G przy ul. [...], której stronami byli M. S. – G. i K. W. oraz Gmina Miejska. W związku z tym umowa ta podlega w całości uregulowaniom mającym charakter cywilnoprawny i wszelkie roszczenia najemcy, czy też wynajmującego, oparte na tym stosunku prawnym, rozpoznają sądy powszechne, powołane do rozpoznawania spraw cywilnych. Co za tym idzie Burmistrz Miasta nie jest zobowiązany ani też nie ma uprawnień do wydania indywidualnego władczego rozstrzygnięcia co do umorzenia zaległości czynszowych obciążających skarżącego. Określenie zasad umarzania należności czynszowych za lokal pozostaje w gestii gminy (jednostki występującej w jej imieniu). W niniejszej sprawie kwestię tę reguluje uchwała Rady Miasta z dnia 28 października 2010 r. Nr [...] w sprawie określenia szczegółowych zasad, sposobu i trybu udzielania ulg w spłacie należności pieniężnych mających charakter cywilnoprawny, przypadających Gminie Miejskiej i jej jednostkom podległym, z której wynika, że Burmistrz Miasta jest uprawniony do umarzania należności cywilnoprawnych (§ 3 ust. 1 pkt 1). Zgodnie z § 8 ust. 1 tej uchwały, umorzenie należności oraz odroczenie terminu spłaty całości lub części należności albo rozłożenie płatności całości lub części należności na raty następuje w formie pisemnej na podstawie przepisów prawa cywilnego. Umorzenie należności przysługujących Gminie od osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, które uległy likwidacji, następuje w formie jednostronnego oświadczenia woli (§ 8 ust. 2 w/w uchwały). W takim stanie rzeczy, skoro Burmistrz Miasta nie ma umocowania do podjęcia jakiegokolwiek aktu administracyjnego w przedmiocie umorzenia zaległości czynszowych skarżącego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a., zaskarżona w niniejszej sprawie przewlekłość prowadzenia postępowania nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – orzeczono jak w sentencji.