III SAB/Kr 83/15
PostanowienieWSA w Krakowie2015-10-21
Skład orzekający: Sędzia WSA Halina Jakubiec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie zapewnienia transportu lub zwrotu kosztów dojazdu dziecka do placówki oświatowej jest skuteczna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia poprzez skierowanie zażalenia do organu wyższego stopnia?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie zapewnienia transportu lub zwrotu kosztów dojazdu dziecka do placówki oświatowej podlega odrzuceniu, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, w szczególności nie skierowała zażalenia do organu wyższego stopnia. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie jest wystarczające dla skuteczności takiej skargi.Stan faktyczny
B. M. wniosła skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie zapewnienia jej synowi transportu do przedszkola z oddziałem integracyjnym lub zwrotu kosztów dojazdu. Po odmowie Wójta i ponowieniu wniosku, strona wezwała go do usunięcia naruszenia prawa. Wójt Gminy w odpowiedzi podtrzymał swoje stanowisko. Następnie B. M. wniosła skargę do WSA w Krakowie na bezczynność Wójta. Organ wniósł o odrzucenie skargi.Rozstrzygnięcie
Skargę odrzucono.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 21 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie zapewnienia transportu lub zwrotu kosztów dojazdu dziecka do placówki oświatowej postanawia skargę odrzucić.
B. M. wniosła skargę na bezczynność Wójta Gminy, wskazując w treści skargi, że w dniu 16 marca 2015 r. zwróciła się do Wójta Gminy o zapewnienie jej synowi A. M. dowozu do przedszkola z oddziałem integracyjnym w S z uwagi na brak możliwości zapewnienia transportu we własnym zakresie.
Wójt Gminy pismem z dnia 24 marca 2015 r. odmówił realizacji jej wniosku.
B. M. ponowiła wniosek pismem z dnia 8 czerwca 2015 r. a po otrzymaniu odpowiedzi odmownej (w piśmie z dnia 22 czerwca 2015 r.) wezwała Wójta Gminy o usunięcie naruszenia prawa polegającego na niezapewnieniu jej dziecku transportu do przedszkola z oddziałem integracyjnym w S.
Po otrzymaniu odpowiedzi od Wójta Gminy pismem z dnia 5 sierpnia 2015 r., B. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wójta, wnosząc o zobowiązanie go do podjęcia działania polegającego na zapewnieniu transportu lub zwrotu kosztów dojazdu syna do placówki oświatowej w S.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, względnie o oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Sądy administracyjne sprawują zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę zgodności z prawem działań administracji publicznej. Przedmiotem kontroli sądu administracyjnego są określone w przepisie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) lub przepisach odrębnych przejawy (formy) działalności organów administracji publicznej, w tym czynności inne niż decyzje i postanowienia z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4). Przepis art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. pozwala również na zaskarżenie bezczynności lub przewlekłości postępowania prowadzonego przez organ administracji publicznej, o ile jego działanie ma wyrazić się w jednej z form prawnych określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a.
Warunkiem skuteczności skargi na bezczynność jest zgodnie z przepisem 52 § 1 p.p.s.a wyczerpanie środków zaskarżenia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia
należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).
Czynnością w rozumieniu przepisu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. określa się działanie Wójta polegające zgodnie z przepisem art. 14 a ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 ze zm.) na zapewnieniu bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu wskazanym w tym przepisie kategoriom dzieci, bądź zwrot kosztów przejazdu, niemniej skuteczność zaskarżenia bezczynności organu w tym względzie (niepodjęciu czynności) wymaga zgodnie z zacytowanymi wyżej przepisami poprzedzenia skargi zażaleniem do organu wyższego stopnia.
Kwestionując brak działania polegającego na podjęciu czynności, kierować się należy przepisem art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz.U. z 2014 r., poz. 267 ze zm.) stanowiącym, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Organem wyższego stopnia wobec Wójta Gminy jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze i to do niego należało skierować zażalenie.
B. M. wezwała co prawda Wójta Gminy do usunięcia naruszenia prawa, jednak dla skuteczności niniejszej skargi nie ma to znaczenia. Odmiennie w przypadku, gdyby B. M. skarżyła czynność Wójta Gminy polegającą na odmowie zapewnienia jej dziecku bezpłatnego transportu bądź zwrotu kosztów.
Przedmiot niniejszej skargi ściśle odnosi się do bezczynności Wójta Gminy, wskutek czego wobec stwierdzenia niepoprzedzenia skargi zażaleniem, należało ja zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a odrzucić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło