III SAB/Kr 85/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 9 września 2015r. S. K. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy, polegającą na niewydaniu przez ten organ rozstrzygnięcia w sprawie rozgraniczenia działki nr [...] położonej w R od działek sąsiednich, ramach postępowania wszczętego postanowieniem Wójta Gminy z dnia 24 lutego 2014r. nr [...]. Pismem z dnia 6 listopada 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącego o wykazanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, że poprzedził skargę zażaleniem zgodnie z art. 37 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 listopada 2015r., jednak nie udzielił on na nie żadnej odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., zwanej dalej k.p.a.). Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. Wniesienie skargi na bezczynność organu należy zatem poprzedzić zażaleniem do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu – wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Tylko zachowanie powyższej procedury pozwala uznać, iż skarga została skutecznie wniesiona i że może być rozpoznana przez sąd. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy uznać, iż skarżący nie poprzedził skargi zażaleniem. W zgromadzonej w niniejszej sprawie dokumentacji brak jest jakiegokolwiek pisma potwierdzającego wniesienie takiego wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącego o podanie, czy poprzedził skargę zażaleniem, jednak skarżący nie udzielił na nie odpowiedzi. Należy zatem uznać, że skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. – orzeczono jak w sentencji.