III SAB/Kr 86/14

Kraków, dnia 16 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie przyznania świadczenia socjalnego postanawia odrzucić skargę. K. J. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji, w której podał, że dotyczy ona "(...) niezakończenia do chwili obecnej, pomimo odległych dat wniesienia postępowań administracyjnych zainicjowanych moimi wnioskami z lat 2008, 2009, 2010, 2012 i za rok 2013, w przedmiocie wypłaty świadczenia publicznoprawnego, zwanego dofinansowaniem kosztów wypoczynku (...)". W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Pismem z dnia 27 marca 2015 r. Sąd wezwał skarżącego pod rygorem odrzucenia skargi do jej sprecyzowania poprzez wskazanie, jakiego wniosku (z daty i treści) dotyczy zarzucana organowi bezczynność oraz nadesłanie jego kserokopii. W odpowiedzi na powyższe, skarżący podał, że to na organie administracji ciąży obowiązek przedłożenia do skargi kompletnych akt administracyjnych sprawy, której skarga dotyczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W okolicznościach niniejszej sprawy skarżący K. J. zaskarżył bezczynność Wojewódzkiego Komendanta Policji w zakresie postępowań administracyjnych wszczętych z jego wniosków z lat 2008, 2009, 2010, 2012 i za rok 2013. Tak sformułowany przez skarżącego zakres przedmiotowy skargi nie czynił zadość postanowieniom art. 57 § 1 pkt 1 P.p.s.a., bowiem sąd, podejmując kontrolę działania organu administracji w kontekście zarzucanej mu bezczynności, powinien wiedzieć przede wszystkim, jakiego konkretnego postępowania administracyjnego ta bezczynność ma w ocenie skarżącego dotyczyć. To zaś powoduje, że sąd powinien dysponować wiedzą co do wniosku inicjującego to postępowanie, jego daty i treści, tak aby móc skontrolować, kiedy organ administracji wszczął postępowanie w danej sprawie i jakie czynności podejmował bądź nie w jego toku. Skarga K. J. zawierała w powyższym zakresie istotne braki, uniemożliwiające Sądowi zakreślenie granic kontroli legalności działania organu administracji. Mając to na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi, o którym mowa w art. 57 § 1 pkt 1 P.p.s.a., w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący zaprezentował w piśmie z dnia 1 kwietnia 2015 r. pogląd, że to organ administracji jest zobowiązany przedłożyć do kontroli sądowej wszystkie posiadane i zebrane dla danej sprawy dokumenty, poczynając od wniosku wszczynającego postępowanie administracyjne, jak również inne dokumenty i dowody, które mogą potwierdzać poprawność stanowiska organu prezentowanego w danej sprawie sądowoadministracyjnej. Ze stanowiskiem skarżącego, przerzucającym ciężar wskazania przedmiotu zaskarżenia na organ administracji, nie można się zgodzić. Prawdą jest, że stosownie do art. 52 § 2 P.p.s.a., organ administracji przekazuje sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Obowiązek ten Wojewódzki Komendant Policji zrealizował, nadsyłając akta, zawierające kopie wniosków skarżącego z lat 2009, 2009, 2010, 2012, 2013 i 2014. Trzeba wszakże z naciskiem stwierdzić, że okoliczność ta nie mogła usunąć braku formalnego skargi, bowiem w dalszym ciągu skarżący nie wykonał ciążącego na nim z mocy prawa obowiązku precyzyjnego wskazania zakresu przedmiotowego sprawy, w której dopatruje się bezczynności organu. Warunku tego nie spełnia oznaczenie wielości lat, w których skarżący składał organowi wnioski o dofinansowanie wypoczynku. Przyjąć bowiem należy, że każdy z tych wniosków z osobna inicjował nowe, samodzielne postępowanie administracyjne, w zakresie którego mogłoby teoretycznie dojść do bezczynności organu. Skoro więc skarżący uchyla się od wskazania, w zakresie którego konkretnie postępowania skarży bezczynność Wojewódzkiego Komendanta Policji, uznać należało, że nie uzupełnił braku formalnego skargi. Sąd nie jest uprawniony do zakreślania przedmiotu postępowania niejako w zastępstwie skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że "stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzystała w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie właściwie zdiagnozowanych istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem" (postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 2319/11). Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), postanowił jak w sentencji.