III SAB/Kr 86/21
PostanowienieWSA w Krakowie2021-07-09
Skład orzekający: Asesor WSA Marta Kisielowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna, gdy nie istnieje decyzja przyznająca prawo do świadczenia, a wcześniejsze postępowanie w tej sprawie zostało prawomocnie zakończone oddaleniem skargi?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna, gdy nie istnieje żadna decyzja administracyjna przyznająca skarżącemu uprawnienie, a sprawa dotycząca tego uprawnienia była już prawomocnie rozstrzygnięta przez sąd administracyjny. W takiej sytuacji organ nie pozostaje w bezczynności, ponieważ nie ma podstaw prawnych do prowadzenia dalszego postępowania w przedmiocie przyznania świadczenia.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w sprawie przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Wcześniej, w 2017 r., WSA w Krakowie odrzucił skargę skarżącego na bezczynność tego samego organu, powołując się na prawomocne postanowienie z 2017 r. odrzucające poprzednią skargę. Skarżący argumentował, że jego prawo do równoważnika zostało przyznane prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego. Organ wniósł o odrzucenie skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lipca 2021 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 28 kwietnia 2017 r. K. J. (dalej: "skarżący") wniósł o "podjęcie w mojej sprawie działań i czynności, aby moje konstytutywne prawo do równoważnika zostało zrealizowane za okres zaległy wraz z prawem od spóźnionych świadczeń publicznoprawnych odsetkami ustawowymi, oraz podjęcia czynności leżących w zakresie obowiązków organu na przyszłość, aby należne mi z mocy prawa konstytutywnego i prawomocnego, jak i merytorycznego wyroku sądowo-administracyjnego, oraz na podstawie art. 32 ustawy zasadniczej, w związku z przedłożonymi zaświadczeniami, należności te były skutecznie realizowane (...)".
Pismem z dnia 31 maja 2017 r. skarżący został powiadomiony, że obowiązujący jest prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie III SA/Kr 1018/09, a tym stanie rzeczy nie ma podstaw do realizacji wniosku skarżącego.
Pismem z dnia 8 czerwca 2017 r. skarżący wniósł zażalenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji na podstawie art. 37 k.p.a., a w dniu 9 czerwca 2017 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji. Prawomocnym postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę.
W dniu 25 maja 2021 r. skarżący złożył skargę w sprawie bezczynności Komendanta Powiatowego Policji. Wnosząc o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy administracyjnej, prawa konstytutywnego, prawa przyznanego wiążącą decyzją źródłową.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Sąd zwraca uwagę, że sprawa bezczynności Komendanta Powiatowego Policji była już rozpatrywana przez tut. Sąd, który prawomocnym postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2017 r. odrzucił skargę. Sąd podziela zawarte w uzasadnieniu postanowienia stanowisko i przyjmuje je za własne.
Należy wskazać, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie, podjął czynności (por. art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.). Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest natomiast bezczynność Komendanta Powiatowego Policji polegająca, zdaniem skarżącego, na niepodjęciu przez organ czynności zmierzających do załatwienia sprawy dotyczącej równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, w związku z prawomocnym i merytorycznym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie II SA/Wa 1032/08. Podkreślić jednak należy, że w przedmiotowej sprawie, nie ma w obiegu prawnym decyzji uprawniającej skarżącego do otrzymywania równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, nie ma zatem żadnych podstaw prawnych do rozważania i rozstrzygania kwestii równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawomocnym wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 1018/09 oddalił skargę skarżącego na decyzję Komendanta Policji z dnia 26 sierpnia 2009 r. wygaszającą decyzję z dniem 1 maja 20025 r. decyzję Komendanta Powiatowego Policji z dnia 2 listopada 199 r. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone skargą kasacyjną i jest prawomocne. Ze względu na brak podstaw prawnych do prowadzenia przez Komendanta Powiatowego Policji postępowania, które obligowałoby ten organ do wydania decyzji administracyjnej, postanowienia na które służy zażalenie, kończącego postępowanie, albo rozstrzygającego sprawę co do istoty, lub też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, Komendant Powiatowy Policji nie miał obowiązku rozpoznać sprawy dotyczącej prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Dlatego też nie pozostaje on w bezczynności.
Wobec powyższego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło