III SAB/Kr 86/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Burmistrza Miasta Zakopane w przedmiocie nakazania przywrócenia pasa drogowego drogi gminnej do stanu poprzedniego postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 9 września 2024 r., A. F. (dalej: skarżący) złożył skargę na bezczynność Burmistrza Miasta Zakopane w przedmiocie nakazania przywrócenia pasa drogowego drogi gminnej do stanu poprzedniego. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 14 października 2024 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku skargi poprzez wykazanie, że przed wniesieniem skargi do Sądu zostało złożone ponaglenie w trybie art. 37 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm., dalej: k.p.a.) oraz przedłożenia dowodu jego wniesienia do organu. W piśmie nadanym do Sadu w dniu 25 października 2024 r. skarżący wskazał: "w odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 21.10.2024r sygn. akt: II SAB/Kr 86/24 oświadczam, że nie wnosiłem skargi na bezczynność Burmistrza Miasta Zakopane, która byłaby datowana na "09.09.2024 r.". Z tego powodu nie mogę przedstawić ponaglenia, które poprzedzałoby tę skargę na bezczynność, gdyż ze względu na brak dokładniejszych danych nie jestem w stanie zidentyfikować, jakiej sprawy Burmistrza Miasta Zakopane miałaby ta skarga dotyczyć". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z kolei 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie natomiast z treścią art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Wymaga przy tym podkreślenia, że ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 p.p.s.a. Dlatego też dla skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu, skarżący powinien uprzednio, a więc przed wniesieniem skargi – wyczerpać opisany powyżej tryb zaskarżenia. Wniesienie bowiem skargi pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia sprawia, że skarga taka jest niedopuszczalna i zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega ona odrzuceniu przez Sąd. W świetle powyższego uprzednie wniesienie ponaglenia jest przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W niniejszej sprawie, pomimo wezwania, skarżący nie wykazał aby przesłanka ta została spełniona. Z tych względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.