III SAB/Kr 87/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Molczyk po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania odwołania postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 9 września 2014 r. J. R. (dalej: skarżący) wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ze skargą na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wskazując na rażące przekroczenie przez ten organ terminów do rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym. Skarżący zażądał zobowiązania Kolegium do wydania decyzji w określonym terminie, wymierzenia temu organowi grzywny oraz zasądzenia na swoją rzecz kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. W uzasadnieniu tego pisma procesowego, datowanego na 15 października 2014 r. wskazano, że skarga nie została poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy natomiast rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Należy zatem zauważyć, że zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej: k.p.a.) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wobec powyższego, w świetle art. 52 § 1 p.p.s.a., przesłankę skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu stanowi złożenie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 k.p.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt II OSK 1083/14; LEX nr 1467706). Mając zaś na uwadze, że obowiązujące prawo nie przewiduje organu wyższego stopnia względem samorządowego kolegium odwoławczego, to rozpoznawana skarga powinna być poprzedzona wezwaniem tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Skoro zaś skarżący zaniechał tego obowiązku, jego skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.