III SAB/Kr 87/21

PostanowienieWSA w Krakowie2021-07-08

Skład orzekający: sędzia WSA Ewa Michna

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, gdy postępowanie administracyjne zostało zakończone przed wniesieniem skargi?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli postępowanie administracyjne zostało zakończone przed jej wniesieniem. Zakończenie postępowania skutkuje ustaniem stanu bezczynności, który jest przedmiotem kontroli sądowej. W takiej sytuacji sąd administracyjny nie może merytorycznie orzekać w przedmiocie skargi na bezczynność, a skarga podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w związku z niewydaniem zaświadczeń. Organ poinformował, że sprawa została załatwiona zaświadczeniem wydanym przed wniesieniem skargi. Sąd uznał, że skarga na bezczynność jest niedopuszczalna, ponieważ postępowanie zostało zakończone przed jej wniesieniem.
Rozstrzygnięcie
Skargę odrzucono.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Michna (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w sprawie załatwienia wniosku z 2 maja 2021 r. o wydanie zaświadczeń postanawia: skargę odrzucić. Skarżący pismem z 21 maja 2021 r. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w związku z niewydaniem zaświadczeń o treści we wniosku z 2 maja 2021 r. W odpowiedzi na skargę organ zaznaczył, że sprawa wniosku skarżącego została załatwiona: zaświadczeniem z 10 maja 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skargę należało odrzucić ponieważ postępowanie przed organem, którego bezczynność została zaskarżona – zakończyło się przed wniesieniem skargi – wydanym zaświadczeniem z 10 maja 2021 r. Jeżeli skarżący jest niezadowolony z jego treści to zgodnie z art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735) powinien wnieść zażalenie, a nie skarżyć bezczynność organu. Zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) sąd administracyjny, uwzględniając skargę na bezczynność organu, stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności. Niemniej jednak Sąd zwraca uwagę, że "bezczynność" została zdefiniowana w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. Powołany przepis wskazuje, że bezczynnością jest niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1. Zasadniczo, art. 53 § 2b Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszcza wniesienie skargi na bezczynność "w każdym czasie". W ocenie Sądu przepis ten należy jednak odnosić do "czasu" niezakończonego postępowania administracyjnego. Skoro więc organ rozstrzygnął postępowanie w przedmiocie wniosku i doręczył stosowne postanowienie przed wniesieniem skargi (co wynika już z dokumentów dołączonych w dodatkowym piśmie z 22 czerwca 2021 r. przez samego skarżącego), to sąd administracyjny nie może merytorycznie orzekać w przedmiocie skargi na bezczynność. Pogląd o niemożności merytorycznego rozpoznania sprawy wynika z uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19 (dostępna na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Formalnie uchwała ta dotyczy spraw zakończonych decyzją administracyjną, ale zawarte w uzasadnieniu uchwały rozważania mogą mieć również znaczenie dla innego typu postępowań administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił bowiem, że pogląd "(...) sprowadzający się do dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi jest, w ocenie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, nieprawidłowy z tego podstawowego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej tj. stanu bezczynności". Sąd podkreśla, że pogląd o niedopuszczalności rozstrzygania w przedmiocie bezczynności kilkakrotnie został zakwestionowany przez skarżącego w wnoszonych zażaleniach w innych sprawach i Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia te każdorazowo oddalał wskazując, że skoro z akt administracyjnych wynika, że organ przed wniesieniem skargi załatwił wniosek skarżącego to mając na względzie stanowisko wyrażone w uchwale II OPS 5/19, jako prawidłowe należało ocenić zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji i zaprezentowaną w nim ocenę, że wniesiona skarga na bezczynność w przedmiocie niezałatwienia wniosku była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu (por. postanowienia NSA z 24 lutego 2021 r., III OZ 94/21, a także z 16 marca 2021 r., III OZ135/21). Z tych to powodów Sąd uznał, że skarga na bezczynność organu nie może zostać wniesiona po zakończeniu postępowania przez ten organ. W konsekwencji, skoro skarga na bezczynność była niedopuszczalna ponieważ organ administracyjny zakończył postępowanie administracyjne przed jej wniesieniem Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło