III SAB/Kr 89/20
PostanowienieWSA w Krakowie2020-07-21
Skład orzekający: Renata Czeluśniak, Bożenna Blitek, Ewa Michna
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona?Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona. Stan sprawy w toku (lis pendens) oznacza, że ten sam podmiot już wcześniej wniósł skargę na to samo działanie lub bezczynność organu w toku postępowania dotyczącego tej samej materii, co wyłącza dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi.Stan faktyczny
Skarżący K. J. złożył skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wydania zaświadczenia dotyczącego wniosku z dnia 27 kwietnia 2018 r. Sąd ustalił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2020 r. sygn. III SAB/Kr 19/20 oddalił już skargę tego samego skarżącego na bezczynność tego samego organu w tej samej sprawie.Rozstrzygnięcie
Skargę odrzucono.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wydania zaświadczenia w sprawie wniosku z dnia 27 kwietnia 2018 r. postanawia skargę odrzucić.
Pismem z dnia 31 maja 2020 r. skarżący K. J. złożył skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wydania zaświadczenia w sprawie wniosku z dnia 27 kwietnia 2018 r.
Nadto z urzędu Sądowi jest wiadomym, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2020 r. sygn. III SAB/Kr 19/20 oddalił skargę K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wniosku z dnia 27 kwietnia 2018 r. o wydanie zaświadczeń.
Zarówno w przedmiotowej sprawie jak i w sprawie o sygn. III SAB/Kr 19/20 wniosek z dnia 27 kwietnia 2018 r. dotyczył wydania zaświadczenia o treści: "wnoszę
o ustalenie i zaświadczenie co do okoliczności:
- okresu służby czynnej, w którym posiadałem upoważnienie do kierowania służbowym sprzętem transportowym w trakcie i w związku z wykonywaniem czynności służbowych, przy uwzględnieniu po zakończeniu szkolenia resortowego, na którym zgodnie z wymaganiami tego szkolenia zdobyłem uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B, wykonywania obowiązków w ruchu drogowym, a następnie w ogniwach patrolowo - interwencyjnych, gdzie oświadczam, zgodnie z art. 220 kpa, iż od przeniesienia do RUSW w S, posiadałem upoważnienie do kierowania służbowym sprzętem transportowym, realizując czynności związane pierwotnie ze zdarzeniami drogowymi a następnie w ogniwach patrolowo - interwencyjnych dla obsługi i działań we wszelkiego rodzaju działaniach i zdarzeniach, jak i z upoważnienia tego korzystałem i musiałem użytkować sprzęt transportowy, wobec braków kadrowych i osób posiadających wymagane dla dodatkowej funkcji kierowcy uprawnień
- ustalenie średniej liczby działań i czynności możliwych do przypisania corocznie, dla wykorzystania pojazdu służbowego jako uprzywilejowanego w akcji, przy zważeniu akcji związanych ze zdarzeniami drogowymi, oraz innymi wymagającymi niezwłocznego podjęcia działań, a tym samym niezwłocznego przybycia na to miejsce, działań pościgowych czy ratunkowych mienia, zdrowia czy życia, a w tym samym uwzględnienia, czy liczba ta przekracza 30 rocznie, czy też z wiedzy i danych dostępnych organowi wynika, iż osiągnięcie takiej liczby było w warunkach mojej służby, terenu i innych niemożliwe i jest bezsporne. Tym samym zaświadczenie, iż z danych i wiedzy organu wynika, że osiągnięcie takiej liczby
działań ratunkowych i w innych akcjach miało miejsce, lub mogło mieć miejsce, względnie nie miało i nie mogło mieć miejsca, bowiem ustalenia organu pozwalają na zaświadczenie tylko ustalonej liczy takich działań rocznie, z zakreśleniem tej liczby w treści zaświadczenia.
- ustalenie i zaświadczenie na podstawie danych, wiedzy organu a w tym przy wykorzystaniu akt postępowania wyjaśniającego w administracji zakończonego postanowieniem KWP [...] z dnia 14 września 2009, w zakresie średniorocznej liczby działań i czynności w warunkach zagrażających zdrowiu lub życiu, przy uwzględnieniu zebranych w tym postępowaniu dokumentów uzupełniających akta osobowe mojej osoby o zakres wadliwie prowadzonego zbioru danych w okresie służby czynnej, akt osobowych a w tym zakresie kart i zakresów obowiązków stanowiskowych, orzeczenia OKL w K, odpis w załączeniu, pomimo jego doręczenia odrębnie organowi oraz możliwego jego uzyskania od lub za pośrednictwem KWP, oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 27.05.2014 r., sygn. akt U12/13 ".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) -p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Stan sprawy w toku (lis pendens) w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu oznacza, że ten sam podmiot już wcześniej wniósł skargę na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu w toku postępowania dotyczącego tej samej materii. Konsekwencją zaś zaistnienia takiej sytuacji jest wyłączenie dopuszczalności skutecznego wniesienia kolejnej skargi.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w nin. Przedmiotem skargi z dnia 29 maja 2020 r. skarżący uczynił bezczynność Komendanta Powiatowego Policji dotyczącą jego wniosku z dnia 27 kwietnia 2018 r. o wydanie zaświadczenia podczas gdy wyrokiem z 15 kwietnia 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 19/20 WSA w Krakowie oddalił jego skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji również w sprawie jego wniosku z 27 kwietnia 2018 r.
Dlatego też niniejszą skargę należało uznać za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt'4 i § 3 p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia o odrzuceniu skargi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło