III SAB/Kr 9/12

PostanowienieWSA w Krakowie2012-04-20

Skład orzekający: Sędzia WSA Bożenna Blitek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, gdy organ nie był zobowiązany do wydania decyzji administracyjnej lub innego władczego rozstrzygnięcia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a PPSA, które obejmują sytuacje, gdy organ był zobowiązany do wydania decyzji administracyjnej, postanowienia lub innego aktu z zakresu administracji publicznej. Jeśli organ nie miał takiego obowiązku, a jedynie udzielił wyjaśnienia, nie można mówić o bezczynności organu w rozumieniu przepisów PPSA, a skarga podlega odrzuceniu z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
K. J. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji, zarzucając mu nierozpoznanie żądania o wyrównanie norm napoi oraz o uznanie prawa do urlopu dodatkowego. Komendant Wojewódzki Policji wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak właściwości sądu administracyjnego. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji p o s t a n a w i a : odrzucić skargę Pismem z dnia 27 lutego 2012r. K. J. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji polegającą na nie rozpoznaniu jego żądania o wyrównanie norm napoi przysługujących funkcjonariuszowi Policji z uwagi na pełnienie służby w warunkach podwyższonej i obniżonej temperatury otoczenia oraz żądania o uznanie prawa do urlopu dodatkowego w związku ze szczególnymi warunkami służby. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego, względnie o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.": "Art. 3. § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a." Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Mając na względzie treść wyżej przytoczonego art. 3 § 2 p.p.s.a. Sąd zwraca uwagę, że punkt 8 § 2 artykułu 3 wymienia skargi na bezczynność organów, ale jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a. W związku z powyższym, istotą sprawy jest zatem ocena, czy na organie, tj. na Komendancie Wojewódzkim Policji ciążył obowiązek wydania w niniejszej sprawie decyzji administracyjnej, postanowienia na które służy zażalenie, kończącego postępowanie, albo rozstrzygającego sprawę co do istoty, lub też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zdaniem Sądu, żaden z wyżej wymienionych przypadków nie zachodzi w niniejszej sprawie, na co wskazuje analiza treści wniesionego przez skarżącego do Komendanta Wojewódzkiego Policji pisma z dnia 23 stycznia 2012r., a dotyczącego bezczynności Komendanta Powiatowego Policji polegającej na nie rozpoznaniu jego żądania o wyrównanie norm napoi przysługujących funkcjonariuszowi Policji z uwagi na pełnienie służby w warunkach podwyższonej i obniżonej temperatury otoczenia oraz żądania o uznanie prawa do urlopu dodatkowego w związku ze szczególnymi warunkami służby. Pismo to nie ma charakteru żądania administracyjnoprawnego, albowiem w przedmiotowej sprawie organ nie był uprawniony do władczego działania w rozumieniu przepisów prawa administracyjnego, a więc do wydania decyzji administracyjnej, której domaga się skarżący. Należy także zauważyć, że Komenda Wojewódzka Policji udzieliła skarżącemu stosownego wyjaśnienia w piśmie z dnia 15 marca 2012r. Zdaniem Sądu, organ administracyjny – Komendant Wojewódzki Policji nie był w niniejszej sprawie zobowiązany do wydania władczego rozstrzygnięcia administracyjnego w zakresie wniosku o wyrównanie norm napoi przysługujących funkcjonariuszowi Policji z uwagi na pełnienie służby w warunkach podwyższonej i obniżonej temperatury otoczenia oraz o uznanie prawa do urlopu dodatkowego w związku ze szczególnymi warunkami służby, a zatem nie można mówić o bezczynności organu administracji publicznej. W tym stanie rzeczy zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło