III SAB/Kr 95/14
PostanowienieWSA w Krakowie2015-06-01
Skład orzekający: Wojciech Jakimowicz, Krystyna Kutzner, Maria Zawadzka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia poprzez złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, co w tym przypadku oznaczało konieczność złożenia zażalenia do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi do sądu. Wniesienie zażalenia po złożeniu skargi skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.Stan faktyczny
Skarżący Z. M. złożył wniosek o wydanie decyzji na lokalizację zjazdu z drogi publicznej. Organ administracji publicznej (Burmistrz Miasta C) odmówił wydania decyzji, wskazując na brak podstaw prawnych i konieczność uzyskania służebności drogi koniecznej w postępowaniu cywilnoprawnym. Skarżący wniósł skargę na bezczynność organu, zarzucając mu brak wydania decyzji kończącej postępowanie administracyjne. Skarżący złożył zażalenie do organu wyższego stopnia dopiero po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
I. Skargę odrzucono. II. Zwrócono skarżącemu kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) NSA Krystyna Kutzner Sędziowie WSA Maria Zawadzka Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Wójcik po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. M. na bezczynność Burmistrza Miasta C w przedmiocie wydania decyzji na lokalizację zjazdu z drogi publicznej postanawia I. skargę odrzucić, II. zwrócić skarżącemu Z. M. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
Wnioskiem z dnia 3 lipca 2014 r. Z. M. wystąpił do Burmistrza Miasta C o wydanie "decyzji na lokalizację zjazdu na drogę publiczną dla działki [...], obręb K", która stanowi jego własność.
W odpowiedzi na powyższe skarżący uzyskał stanowisko organu w piśmie z dnia 17 lipca 2014 r. znak: [...]4. Wskazano, że brak jest podstaw do wydania decyzji na lokalizację zjazdu z uwagi na stan faktyczny, a to brak łączności działki skarżącego bezpośrednio z drogą publiczną.
W kolejnych pismach organ wskazywał także, że niezbędne jest uzyskanie służebności drogi koniecznej, która stanowić będzie podstawę do wykonywania przejazdów i przechodów przez działkę gminną, która oddziela działkę skarżącego od drogi publicznej ul. T. W toku korespondencji wyjaśniano, że postępowanie w sprawie ustanowienia służebności drogi koniecznej ma charakter cywilnoprawny - nie jest więc postępowaniem administracyjnym, a tym samym stosowne oświadczenia i wnioski Z. M. winien kierować do Gminy C - Urząd Miejski w C, gdzie wyłącznie w drodze ustaleń o charakterze wzajemnych zobowiązań może dojść do ustanowienia przedmiotowej służebności. Skarżący został poinformowany, że dysponując tytułem prawnym w postaci służebności może podjąć czynności w zakresie uzyskania oświadczenia o dostępie do drogi publicznej kategorii powiatowej, składając w tym zakresie stosowny wniosek na podstawie ustawy o drogach publicznych.
W dniu 7 października 2014 r. (data nadania) Z. M., za pośrednictwem Burmistrza Miasta C, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Biura ds. Dróg Płatnego Parkowania Urzędu Miejskiego w C.
W uzasadnieniu skargi podano, że w dniu 8 lipca 2014 r. zostało wszczęte postępowanie administracyjne dotyczące wydania decyzji na lokalizację zjazdu dla działki [...] obręb K. Skarżący podniósł, że korespondencja z Biurem ds. Dróg i Płatnego Parkowania Urzędu Miasta w C powadzona była poprzez informowanie go o sposobie załatwienia sprawy. Natomiast zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego sprawę kończy wydanie decyzji. Wskazano, ze organ prowadzący postępowanie decyzji kończącej sprawę nie wydał i nie zamierza jej wydać, co skarżący wywnioskował z rozmowy telefonicznej z kierownikiem Biura.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta C wniósł o jej oddalenie.
Streszczono dotychczasowy przebieg sprawy i podano, że poczynione w toku postępowania wyjaśnienia i uzyskane informacje spełniały wymogi wynikające z przepisów postępowania administracyjnego, a uzyskanie oczekiwanego przez skarżącego skutku może nastąpić w odrębnych postępowaniach. Tym samym Burmistrz Miasta C udzielił pełnej i wszechstronnej informacji co do zakresu niezbędnych działań i wniosków skarżącego, wskazując także na konieczność pozyskania tytułu prawnego do pasa gruntu przyległego do drogi publicznej zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2013 r., poz. 260 ze zm.).
W ocenie organu brak tytułu prawnego do użytkowania nieruchomości przyległej skutkuje niemożnością rozstrzygnięcia merytorycznego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postpowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei z art. 37 § 1 k.p.a. wynika, że w przypadku bezczynności organu w załatwieniu sprawy indywidualnej stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 k.p.a.).
Z powyższych regulacji wynika zatem, że skarga na bezczynność organu (niezałatwienie sprawy w terminie) musi zostać poprzedzona wniesieniem zażalenia do organu wyższego stopnia, a jeżeli takiego organu nie ma, to wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie w trybie art. 37 §1 k.p.a. może być wniesione w każdym czasie, z tym jednak zastrzeżeniem, że powinno to mieć miejsce przed wniesieniem skargi do sądu. W sytuacji bowiem wniesienia skargi przed wyczerpaniem środków zaskarżenia sąd skargę odrzuca jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W niniejszej sprawie skarżący w swojej skardze z dnia 6 października 2014 r. zarzuca bezczynność Burmistrzowi Miasta C w rozpoznaniu wniosku datowanego na dzień 3 lipca 2014 r. o wydanie skarżącemu decyzji na lokalizację zjazdu na drogę publiczną dla działki [...], obręb K. Oznacza to, że przed wniesieniem skargi – aby mogła być ona merytorycznie rozpoznana – konieczne było złożenie zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na niezałatwienie sprawy w terminie, które jest organem wyższego stopnia wobec Burmistrza Miasta C. Skarżący złożył takie zażalenie. Uczynił to jednak dopiero w piśmie z dnia 27 października 2014 r., czyli już po złożeniu skargi do sądu, co zresztą sam potwierdził w piśmie z dnia 27 marca 2015 r.
Oznacza to, że skarga z dnia 6 października 2014 r. nie została poprzedzona wniesieniem zażalenia do organu wyższego stopnia, a w konsekwencji przed wniesieniem skargi skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia. W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło