III SAB/Kr 96/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Halina Jakubiec (spr.) WSA Janusz Bociąga Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2015 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę K. J. wniósł pismem z dnia 9 października 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w związku z odmową wypłacenia mu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Skarżący uściślił, że nie domaga się ustalenia prawa do tego świadczenia, stojąc na stanowisku, że decyzja Nr [...], na podstawie której przyznano mu ten zasiłek nadal obowiązuje w obrocie prawnym, co dodatkowo zostało rozstrzygnięte wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1032/08. Przedstawił ponadto w treści skargi wykładnię przepisów prawnych znajdujących zastosowanie w sprawie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz wydanych w jego sprawie wyroków Sądów, w jego ocenie przemawiających za tym, że prawo do przedmiotowego świadczenia dla funkcjonariuszy w stanie spoczynku wywodzi się z przepisu art. 2 i 29 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. z 2013 r., poz. 667 ze zm.). W odpowiedzi na skargę Komendanta Powiatowy Policji wniósł o oddalenie skargi. Przedstawił stan faktyczny sprawy, podnosząc, że K. J. pełnił służbę w organach Policji od 16 czerwca 1988 r. do 30 kwietnia 2005 r. Na podstawie rozkazu Nr [...] został zwolniony ze służby w związku z nabyciem uprawnień emerytalnych. Decyzja, na podstawie której skarżący pobierał równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego wygasła na mocy decyzji z 26 sierpnia 2009 r. Nr [...], która jest ostateczna. Organ dokonał oceny, że skoro decyzje, wobec których skarżący wnosi o podjęcie działań nie istnieją w obrocie prawnym, to bezzasadnym jest wysuwanie jakichkolwiek roszczeń z nimi związanych. Przez bezczynność należy rozumieć brak działań ze strony organu administracyjnego jak i odmowę podjęcia czynności, w tym wydania określonego aktu czy odpisu. Natomiast o braku podstaw do wypłaty należności za brak lokalu mieszkalnego skarżący był wielokrotnie informowany, jak również wydano w tym zakresie decyzje. Organ wymienił decyzję z dnia 4 stycznia 2013 r. Nr [...], decyzję Nr [...] z 27 maja 2014 r. oraz postanowienie z dnia 6 października 2014 r. Nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie przyznania skarżącemu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Rozstrzygając, czy skarga K. J. podlega rozpoznaniu przez niniejszy Sąd należy zidentyfikować jakiego rodzaju czynności (działania) domaga się skarżący wobec Komendanta Powiatowego Policji. Z treści skargi oraz z wyjaśnień złożonych przez skarżącego na rozprawie w dniu 17 lutego 2015 r. wynika, że upatruje bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w braku wypłaty mu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W związku z powyższym należy ocenić, czy "brak wypłaty" równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego mieści się w kategorii podlegających kognicji sądu administracyjnego decyzji, postanowień, aktów czy czynności określonych w przepisie art. 3 § 2 pkt 1 do 4 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne w sprawach indywidualnych z zakresu administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, a z mocy pkt 8 również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w ww. przypadkach. Wspólną cechą wymienionych decyzji, postanowień, aktów czy czynności jest ich władczy charakter wyrażający się w możliwości kształtowania administracyjnej pozycji adresata. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest istnienie sprawy administracyjnej, której organ - pomimo istnienia prawnego obowiązku – na żądanie strony lub z urzędu, nie załatwia w jednej z wymienionych nazwanych form przejawu działalności administracji publicznej. Innymi słowy, skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna w przypadku, gdy przedmiotem bezczynności jest niewydanie aktu lub niepodjęcie czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a w konkretnej sprawie, ponieważ skarga na bezczynność organu jest pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r. OSK 247/04). W ocenie Sądu "wypłata równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego" stanowi jedynie czynność techniczną, która nie nosi żadnej z cech wymienionych wyżej aktów czy czynności z art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Wypłata równoważnika za brak lokalu mieszkalnego następuje po uprawomocnieniu się decyzji o przyznaniu uprawnienia do tego rodzaju świadczenia, niemniej należy traktować wypłatę jako czysto techniczny zabieg. Skoro "wypłata równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego" nie mieści się w kategorii przepisu art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a, to nie można zarzucić Komendantowi Powiatowemu Policji bezczynności w niewypłaceniu równoważnika. Wobec powyższego Sąd na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.ps..a. odrzucił skargę K. J.