III SAB/Kr 97/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. K. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 kwietnia 2017 r. w dniu 21 sierpnia 2017 r. w sprawie ze skargi M. W. K. na bezczynność i przewlekłość Prezydenta Miasta w przedmiocie wniosku o przyznanie świadczenia wychowawczego postanawia odmówić uzupełnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 25 kwietnia 2017 r. w sprawie ze skargi M. W. K. – dalej skarżący, na bezczynność i przewlekłość Prezydenta Miasta w przedmiocie wniosku o przyznanie świadczenia wychowawczego, umarzył postępowanie sądowe w przedmiocie zobowiązania do wydania aktu w postępowaniu z wniosku skarżącego z dnia 1 kwietnia 2016 r. o świadczenie wychowawcze; stwierdził, że postępowanie w przedmiocie świadczenia wychowawczego było prowadzone przewlekle; stwierdził, że przewlekłość miała charakter rażący; wymierzył Prezydentowi Miasta grzywnę w wysokości 3000 złotych. Odpis powyższego wyroku wraz uzasadnieniem oraz pouczeniem doręczono skarżącemu w dniu 30 maja 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. W dniu 14 czerwca 2017 r. (data wpływu do tut. Sądu) skarżący wniósł o uzupełnienie wyroku, w zakresie zobowiązania organu do przesłania stronom decyzji z dnia 2 marca 2017 r. oraz zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku strony z dnia 20 marca 2017 r. o uzupełnienie decyzji z 2 marca 2017 r. i wydanie w tej sprawie aktu, o jakim mowa w art. 111 § 1b k.p.a. Powyższy wniosek nie zwierał podpisu skarżącego. W wykonaniu zarządzenia z dnia 5 lipca 2017 r. skarżący został wezwany o uzupełnienie braku formalnego ww. wniosku z dnia 14 czerwca 2017 r. poprzez jego podpisanie - w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało doręczono skarżącemu w dniu 17 lipca 2017 r. W tym też dniu na dzienniku podawczym tut. Sądu skarżący podpisał przedmiotowy wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, w skrócie p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w ww. przepisie dotyczy sytuacji, w której orzeczenie nie jest kompletne, a więc nie zawiera wszystkich aktów lub czynności objętych przedmiotem sprawy albo nie zawiera dodatkowego rozstrzygnięcia, które winno nastąpić z urzędu (por.np. orzeczenie w sprawie o sygn. akt II FSK 1088/09). Wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku został złożony w ustawowym terminie. Wniosek ten nie mógł jednak zostać uwzględniony, bowiem rozstrzygnięcie zawarte w wyroku z dnia 25 kwietnia 2017 r. jest zupełne. Po pierwsze, w pkt l sentencji orzeczono na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. o umorzeniu postępowania sądowego w przedmiocie zobowiązania do wydania aktu w postępowaniu z wniosku skarżącego z dnia 1 kwietnia 2016 r. o świadczenie wychowawcze, bowiem postępowanie sądowe w tym przedmiocie stało się bezprzedmiotowe (przed wydaniem wyroku wniosek skarżącego został rozpoznany przez organ). Po drugie wyrok wydano również na podstawie art. 149 § 1, 1a oraz § 2 p.p.s.a. Zgodnie z ww. art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a. ). Ponadto zgodnie z art. 149 § 2 p.p.s.a sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Sąd w ww. wyroku w pkt II stwierdził, że postępowanie w przedmiocie świadczenia wychowawczego było prowadzone przewlekle; w pkt III stwierdził, że przewlekłość miała charakter rażący, a z kolei w pkt IV wymierzył Prezydentowi Miasta grzywnę w wysokości 3000 złotych. Powyższe oznacza, biorąc pod uwagę treść ww. przepisów, że rozstrzygnięcie jest zupełne i nie można, ze względu na przedmiot rozpoznanej skargi stwierdzić, że sąd nie orzekł o jej całości. Zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się natomiast skarżący, nie mieści się więc w określonym w art. 157 § 1 cytowanej ustawy katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie orzeczenia. W ocenie Sądu wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku wykracza poza zakres żądań rozpoznanej skargi. Dotyczyła ona bowiem, jak wyżej wskazano, bezczynności i przewlekłości Prezydenta Miasta w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 1 kwietnia 2016 r. o przyznanie świadczenia wychowawczego, podczas gdy w ww. wniosku o uzupełnienie wyroku skarżący wniósł o zobowiązanie organu do dokonania nowych czynności. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.