III SO/Kr 10/15

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. O. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie dotyczącej zaskarżenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego związanego z przywróceniem terminu do wniesienia odwołania postanawia: I. zwolnić wnioskodawcę od kosztów sądowych, II. ustanowić dla wnioskodawcy adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Wnioskodawca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidocznił brak osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Określając swój majątek podał, że nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Określając swoje miesięczne dochody podał, że otrzymuje 271 zł zasiłku z MOPS. Uzasadniając swoje starania powtórzył, że nie posiada żadnych dochodów za wyjątkiem zasiłku z MOPS w kwocie 271 zł miesięcznie. Powiada, że jest zarejestrowany w Urzędzie Pracy bez prawa do zasiłku. Twierdzi, że za pośrednictwem tego urzędy intensywnie poszukuje pracy. Podnosi, ze jest osobą bezdomną przebywającą w mieszkaniu socjalnym CARITAS. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Przepis art. 245 ppsa przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w sytuacji, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 §1 pkt. 1 ppsa). W realiach niniejszej sprawy wnioskodawca złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Z oświadczenia tego wynika, że nie posiada on żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Utrzymuje się z niewielkiego zasiłku z MOPS. Z zasad doświadczenie życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki na takim poziomie nie wystarczają nawet na opędzenie podstawowych potrzeb dnia codziennego. Przedstawione okoliczności pozwalają zarazem stwierdzić, że wnioskodawca należy do osób ubogich w potocznym tego słowa znaczeniu. Mając to wszystko na uwadze udzielono więc wnioskodawcy pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.