III SO/Kr 10/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 9 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. J. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie z wniosku J. J. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w sprawie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia – pisma z dnia 29 października 2015 r., znajdującego się w aktach sprawy o sygn. III SAB/Kr 33/14 postanawia: zmienić postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 czerwca 2016 r. i oddalić wniosek J. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego Wnioskodawca J. J. złożył w dniu 2 maja 2016 r. wniosek o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, tj. pisma z dnia 29 października 2015 r., znajdującego się w aktach sprawy o sygn. III SAB/Kr 33/14, informującego skarżącego min. o tym, że sprawa o sygn. akt III SAB/Kr 33/14 została prawomocnie zakończona i skierowana do archiwum. Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie umorzył postępowanie o przyznanie prawa pomocy wywołane wnioskiem J. J. Jako podstawę rozstrzygnięcia referendarz sądowy wskazał art. 249 a w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718) – dalej: "P.p.s.a.". Od powyższego postanowienia wnioskodawca wniósł skutecznie sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Zgodnie z art. 260 § 1 P.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Natomiast zgodnie z treścią art. 247 P.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje w razie oczywistej bezzasadności skargi. W niniejszej sprawie wnioskodawca domaga się przyznania mu prawa pomocy w sprawie stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, tj. pisma z dnia 29 października 2015 r., znajdującego się w aktach sprawy o sygn. III SAB/Kr 33/14, informującego skarżącego min. o tym, że sprawa o sygn. akt III SAB/Kr 33/14 została prawomocnie zakończona i skierowana do archiwum. Tymczasem skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 285a §1 P.p.s.a.). A zatem wbrew intencjom wnioskodawcy, w przypadku ww. pisma, nie jest dopuszczalna skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. W konsekwencji przyjąć należało, że skarga, którą wnioskodawca zamierza złożyć będzie oczywiście bezzasadna. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie ma podstaw do zastosowania art. 249 a P.p.s.a., w związku z czym postanowienie referendarza sądowego z dnia 8 czerwca 2016 r. należało zmienić. Wobec powyższego Sąd oddalił wniosek J. J. o udzielenie prawa pomocy, stosownie do art. 247 w zw. z art. 260 P.p.s.a.