III SO/Kr 12/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G. B. działającego przez kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu - adwokata W. Z. w przedmiocie wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu za nieprzekazanie skargi na bezczynność tego organu postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe 2. oddalić wniosek kuratora o przyznanie wynagrodzenia Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie zostało wszczęte wskutek wniosku G. B. działającego przez kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu adwokata W. Z. o wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., za nieprzekazanie skargi na bezczynność tego organu w sprawie przewlekłego postępowania w sprawie zażalenia z 25 lipca 2013 r. na postanowienie Wójta Gminy z 18 lipca 2013 r. znak [...]. Pismem procesowym z dnia 13 lipca 2015 r. wnioskodawca cofnął przedmiotowy wniosek w związku z wydaniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze merytorycznych rozstrzygnięć w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje. Postępowanie sądowe należało umorzyć. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże, sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei stosownie do art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 7 kwietnia 2008 r., II FPS 1/08, ONSA WSA 2008, nr 3, poz. 42, uznał, że wspomniany wniosek jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 P.p.s.a. Zgodnie z art. 63 P.p.s.a. postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek, jeżeli ustawy tak stanowią. Oznacza to, że wymierzenie grzywny organowi na podstawie art. 55 P.p.s.a. może nastąpić wyłącznie na wniosek, a skoro w niniejszej sprawie wniosek został cofnięty, to należało umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do treści art. 161 § 2 P.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie Sąd rozpoznając wniosek skarżącej o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczne cofnięcie wniosku, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. Odnośnie wniosku o przyznanie wynagrodzenia kuratorowi należy wskazać, że ogólną zasadą ponoszenia kosztów w postępowaniu przed sądem administracyjnym ustanawia art. 199 P.p.s.a. Strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Strona skarżąca może dochodzić zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw od organu na podstawie art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi (wniosku) przez sąd pierwszej instancji. W przedmiotowej sprawie nie może mieć miejsca uwzględnienie wniosku, ze względu na jego skuteczne cofnięcie przez wnioskodawcę i w konsekwencji umorzenie postępowania przez Sąd. Z kolei z cofnięciem skargi (wniosku) P.p.s.a. wiąże zwrot stronie przez sąd jedynie uiszczonego wpisu (art. 232), który w sprawie uiszczony nie został. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie wskazanych przepisów orzekł jak w sentencji.