III SO/Kr 15/10

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej udzielenia pomocy mieszkaniowej poprzez przydział lokalu mieszkalnego postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych. Uwidoczniła brak osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym. Podała, że nie ma żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Swój dochód określiła na 1000,22 zł wynagrodzenia za pracę. Uzasadniając swoje starania podniosła, że jest osobą ubogą, ma niskie dochody i żadnego tytułu do lokalu mieszkalnego. Jest rozwiedziona. Sąd wyrokiem przyznał jej tylko prawo do korzystania z połowy mniejszego pokoju w lokalu dwupokojowym stanowiącym własność byłych teściów, którzy tam zamieszkują. Nie stać jej na poniesienie kosztów sądowych a w związku z tym prosi o zwolnienie od tych kosztów. Do wniosku dołączyła zaświadczenie o zarobkach, konsultację psychologiczną, zaświadczenie z urzędu skarbowego, umowę z operatorem telefonii komórkowej, dowód zapłaty za energię elektryczna, oraz czynszu. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. W rubryce 3 formularza PPF zatytułowanej "Informacja o przedmiocie zaskarżenia" wnioskodawczyni ujawniła, że jej skarga dotyczy pisma Prezydenta Miasta dotyczącego wniosku o udzielenie pomocy mieszkaniowej. Powtórzyła to w rubryce 5 "uzasadnienie" wyjaśniając, że skarga do WS dotyczy pisma Prezydenta Miasta w sprawie jej wniosku o przydział lokalu mieszkalnego. Wskazując na powyższe i opierając się na argumentacji zbieżnej z tą jaka legła u podstaw uznania w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, że przyznawanie dodatków mieszkaniowych mieści się w szeroko rozumianej kategorii spraw z zakresu pomocy społecznej wyrazić należy zapatrywanie, że skoro na pomoc mieszkaniową gminy mogą liczyć mieszkańcy mający niezaspokojone potrzeby mieszkaniowe i osiągający niskie dochody to sprawy mające za przedmiot odmowę wynajęcia bądź przyznania lokalu mieszkalnego z gminnego zasobu mieszkaniowego kwalifikować należy w podobny sposób. W konsekwencji uznania, że wnioskodawczyni skorzysta w takiej sprawie z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie wnioskodawczyni z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków - jej wniosek należało uznać za bezprzedmiotowy a w związku z tym postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt. 7 ppsa.