III SO/Kr 15/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wójta Gminy Poronin o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wójtem Gminy Poronin a Wojewodą Małopolskim w przedmiocie odtworzenia akt sprawy administracyjnej postanawia I. stwierdzić swą niewłaściwość w sprawie rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego, II. przekazać sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W dniu 17 czerwca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek Wójta Gminy Poronin o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wójtem Gminy Poronin a Wojewodą Małopolskim w przedmiocie odtworzenia akt sprawy administracyjnej dotyczącej pozwolenia na budowę wodociągu w Poroninie, sygn.: BUA.II.8380-U-55/81. Zakres działania sądów administracyjnych określa art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Zgodnie z art. 4 cyt. ustawy sądy administracyjne władne są rozstrzygać spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Pojęcie "sądy administracyjne" obejmuje wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny. Na zasadzie art. 13 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei art. 15 § 1 pkt 4 pozostawia we właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpatrywanie sporów kompetencyjnych określonych w art. 4 cyt. ustawy. Skoro więc właściwym w niniejszej sprawie jest Naczelny Sąd Administracyjny, to mając na uwadze brzmienie art. 59 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu, przy czym postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym, należało orzec jak w sentencji.