III SO/Kr 17/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. W. o nałożenie grzywny na A SA p o s t a n a w i a odrzucić wniosek. T. W. pismem skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15.11.2009r. wniósł o nałożenie grzywny na A SA w związku z nieprzekazaniem w terminie skargi do Sądu. Wyjaśnił, że w dniu 15.07.2009r. przesłał bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na A SA, który bezpodstawnie pozbawił go ekwiwalentu za energię elektryczną, nie wydając w tej sprawie żadnej decyzji, przez co uniemożliwiono mu odwołanie się. Sąd przekazał skargę do A SA, który jednak nie przesłał odpowiedzi na skargę. T. W. dwukrotnie zwrócił się do A SA z zapytaniem na jakim etapie znajduje się sprawa i dopiero na wezwanie z dnia 30.10.2009r. otrzymał odpowiedź, iż Sąd przesyłając skargę T. W. do A SA "nie zajął w sprawie żadnego stanowiska". W odpowiedzi na wniosek A SA wniósł o jego odrzucenie względnie oddalenie skargi wyjaśniając, że korespondencja ze skarżącym w gruncie rzeczy dotyczy sprawy ekwiwalentu za energię elektryczną. Skarżący uważa, że Przedsiębiorca pozbawił go niezasadnie prawa do ekwiwalentu, nie wydając w tej sprawie żadnej decyzji. Tymczasem stanowisko w sprawie zostało wyczerpująco przedstawione w pismach z dnia 24.04.2009r., 04.06.2009r. i 03.07.2009r. O ile skarżący nie zgadzał się z tym stanowiskiem, mógł wystąpić do sądu pracy właściwego do rozpoznawania spraw wynikających ze stosunku pracy. Właściwym w sprawie jest bowiem sąd pracy, a nie sąd administracyjny, stad nie jest zasadnym żądanie nałożenia na Przedsiębiorcę grzywny w związku z nieprzekazaniem skargi do sadu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek T. W. podlega odrzuceniu. Przepis art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w istocie przewiduje, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a, przy czym art. 54 § 2 nakazuje by organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazał sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. T. W. oparł swój wniosek o nałożenie grzywny na powyższych przepisach, jednakże w niniejszej sprawie Sąd nie ma kompetencji do nałożenia grzywny na A SA. Wynika to z tego, iż ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje zgodnie z art. 1 tej ustawy "postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych". W skład szeroko pojętej administracji publicznej wchodzą organy, które na mocy przepisów szczególnych zostały wyposażone w prawo do określania sytuacji prawnej obywatela poprzez wydawanie decyzji, postanowień czy poprzez podejmowanie innego rodzaju czynności i wydawanie aktów, wymienionych w art. 3 p.p.s.a. A SA, w stosunku do którego skarżący wysuwa roszczenia w związku z niewypłaceniem mu ekwiwalentu za energię elektryczną stanowi wobec skarżącego byłego pracodawcę i przedsiębiorcę, który określa relacje wobec skarżącego jedynie na podstawie łączącego ich w przeszłości stosunku pracy, natomiast nie zachodzi tutaj w żadnym przypadku relacja administracyjnoprawna, właściwa dla relacji organ administracji publicznej - obywatel, kształtowana poprzez stosunek nadrzędności organu wobec obywatela w omówionym wyżej znaczeniu. T. W. mógłby wystąpić wobec Przedsiębiorcy w sprawie ekwiwalentu za energię elektryczną jedynie na drodze postępowania przed sądem powszechnym, natomiast nie zachodzi właściwość w sprawie sądu administracyjnego. O tym jednakże nie może przesądzać podmiot, wobec którego została wniesiona skarga do sądu administracyjnego i należy tu zauważyć, że A SA miał obowiązek sporządzić odpowiedź na skargę i przesłać do Sądu po tym jak skarga T. W. z 15.07.2009r. została mu przez Sąd przekazana. Nie zmienia to jednak istoty rzeczy w tym znaczeniu, że ze względu na to, iż A SA nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu przepisów Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd nie ma kompetencji do nałożenia na niego grzywny za nieprzekazanie odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy. Mając na uwadze powyższe, wniosek T. W. o nałożenie grzywny na A SA podlega odrzuceniu na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.