III SO/Kr 19/14

PostanowienieWSA w Krakowie2014-10-10

Skład orzekający: Grzegorz Karcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który wykazał niskie dochody z renty i posiadanie częściowo współwłasnego majątku (dom, nieruchomość rolna, wiata garażowa), może domagać się ustanowienia radcy prawnego w trybie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Wnioskodawcy przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, ponieważ jego oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, uzupełnione dodatkowymi wyjaśnieniami, wykazało, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Niska renta, która w całości pochłaniana jest przez koszty utrzymania, oraz fakt, że posiadany majątek jest częściowo współwłasny i trudno byłoby od niego wymagać jego sprzedaży na pokrycie kosztów pełnomocnika, uzasadniają przyznanie pomocy.
Stan faktyczny
Wnioskodawca A. S. złożył wniosek o ustanowienie radcy prawnego w sprawie zaskarżenia decyzji Wojewody dotyczącej wymeldowania. Wskazał na niskie dochody z renty (489,44 zł miesięcznie) oraz posiadanie częściowo współwłasnego majątku (dom, nieruchomość rolna, wiata garażowa). Wnioskodawca wyjaśnił również okoliczności wydatkowania otrzymanego wyrównania renty na spłatę długów oraz swoje miesięczne wydatki. Referendarz Sądowy rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Przyznano wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 10 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie zaskarżenia decyzji Wojewody dotyczącej wymeldowania postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych. Wnioskodawca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia radcy prawnego. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. W rubryce "Stan rodzinny" wpisał tylko siebie. Określając swój majątek uwidocznił, że w jego skład wchodzi 151 metrowy podpiwniczony dom w którym powierzchnia mieszkalna zajmuje 34 metry a także nieruchomość rolną o areale 0,0890 ha i wiatę garażową o powierzchni 12 m2. Nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wyjaśnił, że w połowie dom ten należy do żony. Swoje stałe miesięczne dochody oszacował na kwotę 489,44 zł renty. Podniósł, że korzysta z pomocy rodziny. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że na skutek różnych zaszłości znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Wyjaśnił, że miesięcznie przeznacza na wodę 20 zł, na prąd 60 zł, na telefon 50 zł, na lekarstwa 80 zł, na opał 100 zł. Wezwany wyjaśnił, że kwota 11293,33 zł jaką otrzymał z ZUS to wyrównanie jego renty za okres gdy przebywał w zakładzie karnym. Pieniędzy tych nie wpisał do urzędowego formularza, bo została wydana na spłatę długów, które pozaciągał po opuszczenie zakładu karnego. Powiada, że rodzina go opuściła. Oświadczył, że adresy wykazanego domu i mieszkania pokrywają się ze sobą. Jeśli chodzi o jego miesięczne wydatki to koszty wyżywienia szacuje na 500 zł, opłaty za mieszkanie (pod którymi rozumie wysokość podatku od nieruchomości to 190 zł na rok, na wodę przeznacza 20 zł, na opał ok. 100 zł, na dojazdy komunikacja zbiorową 50 zł, na lekarstwa 80 zł, na środki higieniczne i czystości ok. 100 zł, na telefon ok. 100 zł, na prąd 45 zł. Do pisemnych wyjaśnień dołączył kopię odcinka renty z poprzedniego miesiąca, kopię biletu kopię rachunków za prąd, kopię faktury za wodę. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Oświadczenie to zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne" (art. 252 ppsa) przy czym owa dokładność stopniowana jest przekonaniem sądu i referendarza, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała". W realiach niniejszej sprawy wnioskodawca złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa wskazując na swój stan rodzinny, posiadany majątek, wysokość i źródło dochodów. Oświadczenie to uzupełnione dodatkowymi wyjaśnieniami - -pomimo pewnych nieścisłości - jest wystarczające do oceny aktualnych możliwości płatniczych strony. Wnioskodawca nie należy do osób zamożnych w potocznym tego słowa znaczeniu gdyż tak wypada postrzegać osobę samotnie gospodarującą, z niskim świadczeniem rentowym, które w całości pochłaniają wykazane wydatki na jedzenie i koszty utrzymania domu. Okoliczność, że należy do niego wykazany majątek nie zmienia tego spojrzenia. Chociaż bowiem potencjalnie posiada on określoną wartość sprzedażną lub podkładową, to jednak trudno byłoby wymagać od wnioskodawcy takich rozporządzeń celem zdobycia środków na opłacenie pełnomocnika z wyboru. Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono więc wnioskodawcy pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 245 §2, art. 246 §1 pkt. 2 w zw. z art. 258 §1 i 2 pkt. 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło