III SO/Kr 2/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o wymierzenie Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia: oddalić wniosek. W toku postępowania wywołanego skargą K. J. (dalej: "skarżący") na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zaświadczenia, w piśmie procesowym z dnia 9 stycznia 2026 r., skarżący powołując się na art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a."), wniósł o wymierzenie Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie grzywny za niedopełnienie obowiązku przeprowadzenia postępowania w trybie samokontroli wniesionej skargi w zakresie podniesionych okoliczności faktycznych i dowodowych oraz o zobowiązanie organu do uzupełnienia wskazanego braku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Wniosek podlegał oddaleniu. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a., organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Jak stanowi natomiast art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Grzywna z art. 55 § 1 p.p.s.a. ma mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny charakter. Jej celem jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy i swoim stanowiskiem, ale także ma ona być sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona również funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości (por. wyrok NSA z 18.04.2023 r., III OZ 188/23). Jak wynika z treści rozpatrywanego wniosku, skarżący domagał się wymierzenia organowi grzywny wskazując, że organ powinien przeprowadzić postępowanie autokontrolne. Nie budziło żadnych wątpliwości sądu to, że organ w terminie określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a. przekazał sądowi skargę oraz odpowiedź na skargę, jak też akta administracyjne, do czego był zobowiązany. Zarzutu, co do samej terminowości przekazania przez organ sądowi wskazanych wyżej dokumentów, nie formułował też skarżący. Zwrócić przy tym należy uwagę, że przekazane sądowi w terminie akta administracyjne sprawy w założeniu mają na celu umożliwienie rozstrzygnięcia poddanego pod osąd sporu obejmującego legalność zaskarżonych aktów administracyjnych. W tej sprawie, dokumentacja taka (akta postępowania administracyjnego) przedłożona została przez organ i zrealizowała ona wskazany wyżej cel, w jakim te dokumenty miały być przekazane. Skarżący nie może natomiast żądać nałożenia na organ grzywny z powodu braku skorzystania z kompetencji autokontrolnych. Z tych też powodów wniosek skarżącego dotyczący braku przekazania skargi wraz z aktami oraz odpowiedzią na skargę oceniony został jako oczywiście niezasadny. Mając zatem na uwadze wypełnienie obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. Sąd działając na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.