III SO/Kr 21/14
PostanowienieWSA w Krakowie2016-10-27
Skład orzekający: Grzegorz Karcz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy należy umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy, jeśli rozpoznanie wniosku stało się zbędne?Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy należy umorzyć, jeżeli jego rozpoznanie stało się zbędne. W sytuacji, gdy postępowanie, w którym strona domaga się przyznania prawa pomocy, zostało już prawomocnie zakończone, a planowane przez stronę skargi nie spełniają wymogów formalnych dla ich dopuszczalności, dalsze rozpoznawanie wniosku o prawo pomocy jest zbędne.Stan faktyczny
Skarżący złożył dwa wnioski o przyznanie prawa pomocy, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Wnioski te dotyczyły zamiaru wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, której przedmiotem miały być wezwanie do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 1 października 2014 r. oraz pismo Prezesa WSA w Krakowie z dnia 19 listopada 2014 r. Sąd stwierdził, że postępowanie, w którym skarżący domagał się przyznania prawa pomocy, zostało już prawomocnie zakończone, a planowane skargi nie spełniają wymogów formalnych.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie o przyznanie prawa pomocy wywołane wnioskami skarżącego.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 27 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków J. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z wniosku J. J. o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie postanawia: umorzyć postępowania o przyznanie prawa pomocy wywołane wnioskami skarżącego.
Skarżący w złożonych w dniu 12.10.2016 r. na urzędowych formularzach "PPF" dwóch wnioskach o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W pierwszym wniosku informował, że skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zamierza objąć "wezwanie do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 1 października 2014 r. w sprawie z wniosku o wymierzenie grzywny WSA w Krakowie sygn. akt III SO/Kr 21/14 z 10 października 2014". Natomiast w drugim wniosku informował, że skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zamierza objąć "pismo do wiadomości sygn. akt [...] z dnia 19 listopada 2014 r." .
Z urzędu stwierdza się, że na przestrzeni bieżącego roku skarżący złożył kilkadziesiąt podobnie zredagowanych wniosków o przyznanie prawa pomocy.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 249a ppsa postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się jeżeli rozpoznanie takiego wniosku stało się zbędne. W realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z taką sytuacją.
Po pierwsze, w myśl art. 243 §1 zd. 1 ppsa prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Postępowanie w niniejszej sprawie nie toczy się, ponieważ zostało zakończone postanowieniem o odrzuceniu wniosku, które jest prawomocne od dnia 9.10.2014 r. (k. 5v.). Po drugie, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 285a §1 ppsa) a od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego tylko wówczas gdy niezgodność z prawem wynika z rażącego naruszenia norm prawa Unii Europejskiej (art. 285a §3 zd. 1 ppsa). W realiach niniejszej sprawy o niczym takim nie ma o tym mowy. Wnioskodawca w swych wnioskach deklaruje co prawda zamiar złożenia takich skarg ale ich przedmiotem zamierza uczynić "wezwanie do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 1 października 2014 r. w sprawie z wniosku o wymierzenie grzywny WSA w Krakowie sygn. akt III SO/Kr 21/14 z 10 października 2014" (k. 16) oraz pismo Prezesa WSA w Krakowie z dnia 19 listopada 2014 r. nr [...] przedstawiające Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu skargę J. J. na przewlekłość postępowania wraz z aktami sądowymi (k. 25).
Z uwagi na przytoczone okoliczności rozpoznanie obecne złożonych wniosków strony o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego jest zbędne a w związku z tym postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło