III SO/Kr 23/10

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 3 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z wniosku J. P. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczego postanawia: oddalić wniosek. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych. Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidocznił brak osób z którymi pozostawałby we wspólnym gospodarstwie domowym. Określając swój majątek podał, że należy do niego 60 metrowy dom z 8 metrowym mieszkaniem oraz nieruchomość rolna o areale 3,56 ha stanowiąca ugór. Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacował na 1360,53 zł emerytury. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że ma 70 lat. Z uwagi na stan zdrowia cześć środków jakimi skarżący dysponuje pochłaniają wydatki na lekarstwa. Stan zdrowia ogranicza też jego możliwości zarobkowe. Dom gdzie zamieszkuje pozbawiony jest wygód jak woda, prąd, łazienka czy CO. Nadmienił, że przed tutejszym sądem toczy się kilkanaście jego postępowań. Okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, że postanowieniami z dnia 17 czerwca 2010 r. (sygn. akt. I OPP 34/10; sygn. akt. I OPP 33/10, sygn. akt I OPP 32/10 ) Naczelny Sąd Administracyjny po uwzględnieniu skarg na przewlekłość postępowania przyznał skarżącemu w sumie 6.000 zł. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ppsa osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych o ile wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Choć wynika z niego, że skarżący nie należy do osób specjalnie zamożnych, to równocześnie nie można tracić z pola widzenia, że w obecnej sytuacji po przyznaniu mu przez Naczelny Sąd Administracyjny w sumie 6.000 zł jest w stanie opłacić koszty sądowe, które w niniejszej sprawie i na obecnym etapie sprowadzają się do konieczności uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł ustalanego zgodnie z zasadami określonymi §4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Okoliczność, że przed sądami administracyjnymi toczą się inne postępowania skarżącego nie zmienia tego spojrzenia. Po pierwsze w większości z nich udzielno skarżącemu pomocy w rożnym zakresie. Po drugie obecna sytuacja skarżącego uległa poprawie na tyle, że zwolnienie go od kosztów sądowych nie znajduje już dla siebie wystarczających podstaw. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa.