III SO/Kr 25/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 października 2012 r. sprawy z wniosku Starosty w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego między Starostą a Wojewodą postanawia: 1. stwierdzić swą niewłaściwość, 2. przekazać sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu jako sądowi właściwemu. Starosta złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego z Wojewodą, w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w sprawie zgłoszenia robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę polegających na wyrównaniu (remoncie) nawierzchni zjazdu z drogi wojewódzkiej nr [...] w K gm. L – na podstawie art. 22 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000r., nr 98, poz.1071 ze zm.). W uzasadnieniu podniósł, że w dniu 27 lipca 2012 r. do Starosty wpłynął wniosek inwestora – Przedsiębiorstwo Produkcyjno – Handlowo – Usługowe "A" S. A. K, dotyczący zgłoszenia robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę polegających na: wyrównaniu nawierzchni na zjeździe masą asfaltową grubości 3-6 cm w miejsce wyfrezowanej nawierzchni bitumicznej w obrębie granicy działki nr [...] przyległej do działki nr [...] - drogi wojewódzkiej nr [...] w K gm. L. Zdaniem Starosty, przedmiotowe roboty mają być prowadzone na działce nr [...] w K, która przylega do działki nr [...] będącej drogą wojewódzką. Załączony szkic przedstawiający zakres i lokalizację robót jest niespójny z treścią wniosku oraz opisem, pokazuje bowiem, że roboty będą wykonywane również na działce nr [...]. Zgłaszane roboty dotyczą zjazdu, którym, zgodnie z definicją z art. 4 pkt 8 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, jest połączenie drogi publicznej z nieruchomością przy drodze. Zdaniem organu wnioskowane roboty dotyczą zjazdu z drogi wojewódzkiej. Zgodnie z kolei z § 1 pkt 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie obiektów i robót budowlanych, w sprawach których organem I instancji jest wojewoda, Wojewoda jest organem I instancji w sprawach obiektów i robót budowlanych innych niż wymienione w art. 82 ust.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, m. in. pkt 5) "zjazdów w rozumieniu art. 4 pkt 8 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych z dróg krajowych i wojewódzkich". Starosta pismem z dnia 9 sierpnia 2012 r. nr [...] przekazał zgłoszenie do rozpatrzenia zgodnie z właściwością przez Wojewodę . Wojewoda pismem nr [...] z dnia 28 sierpnia 2012 r. uznał się za niewłaściwego, przekazując sprawę Staroście. Wobec powyższego Starosta wniósł by Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozstrzygnął powstały spór kompetencyjny i wskazał organ właściwy do rozpoznania zgłoszenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sąd, do którego wpłynęła skarga, bądź wniosek obowiązany jest z urzędu do zbadania swej właściwości w sprawie. Zgodnie, bowiem z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekazuje sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 13 § 1 p.p.s.a.). Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4 p.p.s.a.). W myśl art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje spory, o których mowa w art. 4 p.p.s.a. W sprawie wystąpił negatywny spór kompetencyjny między Starostą a Wojewodą, bowiem żaden z organów nie uznaje się właściwym w sprawie rozpatrzenia przedmiotowego wniosku. Zgodnie zaś z przywołanymi na wstępie regulacjami rozstrzygnięcie tego sporu należy do wyłącznej właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając, zatem powyższe na względzie i kierując się dyspozycją art. 59 §1 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 i art. 4 p.p.s.a. – orzeczono jak w sentencji postanowienia.