III SO/Kr 28/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie dotyczącej zaskarżenia decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa mającej za przedmiot przyznanie płatności za 2009 r. I. zwolnić wnioskodawczynię od kosztów sądowych,, II. ustanowić dla wnioskodawczyni adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Wnioskodawczyni w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidoczniła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Określając swój majątek podała, że należy do niej dom o powierzchni 110 m2 oraz nieruchomość rolna o powierzchni 12,52 ha co daje 0,5525 hektarów przeliczeniowych. Swoje dochody oszacowała na 114,37 zł z gospodarstwa rolnego oraz łącznie 4048,14 zł rocznie dopłat do gospodarstwa z ARiMR . Uzasadniając swoje starania podniosła, że znajduje się w trudnej do przezwyciężenia sytuacji materialnej. Nie pracuje zawodowo. Utrzymuje się gospodarstwa rolnego położonego w górach. Od maja 2009 r. ma odcięty dopływ prądu do budynku mieszkalnego z powodu zadłużenia. Żyje bardzo oszczędnie na najniższej stopie życiowej a niewielki dochód wystarcza jej na żywność i ubranie. Opisała swoje perturbacje z osobą wziętą do pomocy w gospodarstwie. Podniosła, że w listopadzie 2009 r. w jej domu wybuchł pożar, który spowodował wielkie zniszczenia. Wyjaśniła, że dom jest stary, drewniany i wymaga kapitalnego remontu. Podała, że posiada ok. 5000 zł zadłużenia. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ppsa osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie m.in. adwokata (art. 245 §2 ppsa) o ile wraz z wnioskiem (art. 243 ppsa) złoży oświadczenie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie takie stopniowane jest przekonaniem sądu, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała" czyli, że zostały one przedstawione w sposób przekonywujący.. Jednocześnie zwrócenia uwagi wymaga, iż przyjęta przez ustawodawcę konstrukcja prawna opiera się na założeniu, że jeżeli na podstawie przyjętego oświadczenia sąd dojdzie do przekonania, że ma do czynienia z osobą "biedną" w potocznym tego słowa znaczeniu lub jeśli stwierdzi, że strony najzwyczajniej nie będzie stać na pokrycie wymaganych opłat to może wydać rozstrzygniecie w przedmiocie zwolnienia bez konieczności dokonywania wezwań strony o złożenie dodatkowych oświadczeń lub przedłożenie dokumentów źródłowych (arg. ex art. 255 ppsa). W realiach niniejszej sprawy wnioskodawczyni złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Sytuacja wnioskodawczyni nie należy do łatwych. Tak bowiem należy postrzegać osobę samotnie gospodarującą, z dochodem którego wysokość odbiega znacząco od przeciętnych zarobków w gospodarce, borykającą się z zadłużeniem. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że skromne środki jakie pozostają do dyspozycji wnioskodawczyni wystarczają na opędzenie najbardziej podstawowych potrzeb życia codziennego. Spojrzenia tego nie zmienia ujawniony przez wnioskodawczynię majątek. Chociaż bowiem co do zasady ma on określoną wartość podkładową to jednak wysokość bieżących dochodów skarżącej powoduje, że kwestia tzw. zdolności kredytowej jest więcej niż dyskusyjna. Zbycia domu w którym zamieszkuje czy gospodarstwa rolnego z którego się utrzymuje w celu zdobycia środków na koszty postępowania trudno zaś od niej wymagać. Rozporządzenia tego rodzaju godziłyby bowiem w podstawy egzystencji wnioskodawczyni. Przy tym z zasad doświadczenia życiowego wynika, że osoba samotna powinna dysponować pewnym zabezpieczeniem na wypadek jakichś poważniejszych powikłań zdrowotnych nawet gdy Państwo deklaruje powszechny oraz bezpłatny dostęp do służby zdrowia. Pozostaje bowiem cały szereg kosztów dodatkowych jak choćby na część leków nierefundowanych czy zaordynowanej diety. Mając to wszystko na uwadze udzielono więc skarżącej zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.