III SO/Kr 3/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. J. o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie postanawia: pozostawić bez rozpoznania wniosek skarżącego z dnia 8 kwietnia 2016 r. o przyznanie prawa pomocy W dniu 8 kwietnia 2016 r. skarżący złożył wniosek o udzielenie mu prawa pomocy na nieobowiązującym formularzu. Zarządzeniem z dnia 1 czerwca 2016 r. referendarz sądowy nakazał przesłanie skarżącemu obowiązującego formularza PPF celem jego wypełnienia i podpisania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pomimo skutecznego doręczenia powyższego w dniu 20 czerwca 2016 r. nie przedłożono wypełnionego formularza. Z uwagi na niewykonanie wezwania w zakreślonym terminie, zarządzeniem z dnia 3 sierpnia 2016 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania. Od powyższego zarządzenia skarżący wniósł skutecznie sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Wniosek skarżącego należało pozostawić bez rozpoznania. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., Nr 270 ze zm.), dalej: "P.p.s.a." (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 15 sierpnia 2015 r.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 2 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz.658) do postępowań w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, zainicjowanych przed dniem 15 sierpnia 2015 r. (a do takich zalicza się niniejsza sprawa) stosuje się przepis art. 260 P.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej powołaną ustawą. Warunkiem merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie wniosku na urzędowym formularzu określonym w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257). Stosownie do treści art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Jest to wymóg bezwzględny. Zatem wobec faktu, że skarżący nie przedłożył wniosku na obowiązującym formularzu w przepisanym terminie, na podstawie art. 257 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.