III SO/Kr 31/13

PostanowienieWSA w Krakowie2016-06-24

Skład orzekający: Referendarz Sądowy Grzegorz Karcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy powinno zostać umorzone, jeśli rozpoznanie wniosku stało się zbędne z uwagi na zakończenie postępowania głównego i niedopuszczalność skargi, której dotyczył wniosek o przyznanie prawa pomocy?
Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy podlega umorzeniu, jeżeli jego rozpoznanie stało się zbędne. Taka sytuacja zachodzi, gdy postępowanie główne, do którego wnioskodawca domagał się przyznania prawa pomocy, zostało już zakończone prawomocnym orzeczeniem, a nadto przedmiot, który wnioskodawca zamierzał objąć skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem, nie kwalifikuje się do takiej skargi zgodnie z przepisami PPSA.
Stan faktyczny
J. J. złożył wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, domagając się przyznania prawa pomocy w związku z zamiarem wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Przedmiotem tej skargi miały być pismo WSA z dnia 12.06.2014 r. oraz postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2014 r. sygn. akt I OPP 71/14. Sąd administracyjny stwierdził, że postępowanie główne, do którego wnioskodawca domagał się przyznania prawa pomocy, zostało już zakończone prawomocnym postanowieniem o odrzuceniu wniosku z dnia 23.07.2014 r., a nadto wskazane przez wnioskodawcę pisma i postanowienia nie kwalifikują się do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie o przyznanie prawa pomocy wywołane wnioskami skarżącego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków J. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z wniosku J. J. o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w K. postanawia: umorzyć postępowania o przyznanie prawa pomocy wywołane wnioskami skarżącego. Skarżący w złożonych w dniach 1.06.2016 oraz 3.06.2016 na urzędowych formularzach "PPF" wnioskach o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. We wniosku z dnia 01.06.2016 r. informował, że skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zamierza objąć "Pismo do wiadomości sygn. akt [....] z 12.06.2014 r". Natomiast we wniosku z dnia 3.06.2016 r. informował, że skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zamierza objąć postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lipca 2014 r. sygn. akt I OPP 71/14. Z urzędu stwierdza się, że w aktach sprawy zalega odpis pisma Naczelnego Sądu Administracyjnego o przekazaniu 43 wniosków J. J. o przyznanie prawa pomocy celem ich rozpoznania zgodnie z właściwością. We wszystkich tych wnioskach skarżący informuje, że skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem zamierza obejmować podobnej treści pisma oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z art. 249a ppsa postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się jeżeli rozpoznanie takiego wniosku stało się zbędne. W realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z taką sytuacją. Po pierwsze, w myśl art. 243 §1 zd. 1 ppsa prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Postępowanie w niniejszej sprawie nie toczy się, ponieważ zostało zakończone postanowieniem o odrzuceniu wniosku, które jest prawomocne od dnia 23.07.2014 r. (k. 11v.). Po drugie, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 285a §1 ppsa). Od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga nie przysługuje, z wyjątkiem gdy niezgodność z prawem wynika z rażącego naruszenia norm prawa Unii Europejskiej (art. 285a §3 zd. 1 ppsa). W realiach niniejszej sprawy nie ma o tym mowy. Wnioskodawca w swych wnioskach deklaruje zamiar złożenia takiej skargi ale jej przedmiotem zamierza uczynić pismo Prezesa WSA z dnia 12.06.2014 r. [....] przedstawiające Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu skargę J. J. na przewlekłość postępowania wraz z aktami sądowymi (k. 105) oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lipca 2014 r. sygn. akt I OPP 71/14 odrzucające skargę na przewlekłość postępowania (k. 108 i n.). Z uwagi na przytoczone okoliczności rozpoznanie obecne złożonych wniosków strony o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego jest więc zbędne a w związku z tym postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło