III SO/Kr 32/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w osobie Referendarza Sądowego Renaty Ranickej po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącego J. W. od kosztów sądowych II) ustanowić dla skarżącego J. W. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych. W dniu 19 listopada 2012 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. We wniosku tym skarżący oświadczył, iż obecnie przebywa w zakładzie karnym, gdzie odbywa karę pozbawienia wolności , której koniec przewidziany jest na 25 kwietnia 2014 r. Skarżący obecnie nie osiąga żadnego dochodu. Jak oświadczył, co zostało potwierdzone stosownym zaświadczeniem, podczas odbywania kary nie jest zatrudniony odpłatnie. Stan konta depozytowego wynosi 632,50 zł. W skład majątku skarżącego wchodzi dom o pow. 300 m2, o który obecnie toczy się spór sądowych. Skarżący pozostaje ze swoją żoną w separacji. Posiada trzech synów. Uzasadniając swój wniosek skarżący podniósł, iż wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż nie posiada żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Posiada jedynie rentę szkoleniowa- nie płatna. Od 2009 r. przebywa w zakładzie karnym. Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,( Dz. U. nr 153, poz.1270). prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. W tym miejscu należy też zwrócić uwagę czym jest instytucja prawa pomocy. Prawo pomocy to inaczej prawo ubogich. Instytucja ta ma charakter wyjątkowy co oznacza, że może być stosowana tylko w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną (do takich osób zalicza się bezrobotnych, osoby pozbawione środków do życia), bądź gdy środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko niezbędne potrzeby egzystencjonalne (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2005 r. I GZ 107/05, niepubl.). Z kolei przez uszczerbek dla siebie, bądź rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych ( vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2005 r. sygn. akt FZ 794/04, niepubl.). W ocenie orzekającego sytuacja majątkowa skarżącego, brak stałego źródła dochodu, przebywania w zakładzie karnym bez możliwości osiągania dochodu uzasadnia decyzję o uwzględnieniu wniosku i zwolnieniu skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ).