III SO/Kr 32/13
PostanowienieWSA w Krakowie2016-06-24
Skład orzekający: Grzegorz Karcz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zostać umorzony, gdy postępowanie, w którym miał być złożony, zostało już prawomocnie zakończone, a planowana skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie spełnia wymogów formalnych?Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się, gdy jego rozpoznanie stało się zbędne. W sytuacji, gdy postępowanie, w którym strona domaga się przyznania prawa pomocy, zostało już prawomocnie zakończone, a planowana skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie spełnia wymogów formalnych (np. dotyczy postanowienia NSA, od którego taka skarga nie przysługuje), rozpoznanie wniosku o prawo pomocy jest zbędne i podlega umorzeniu.Stan faktyczny
J. J. złożył wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, wskazując, że zamierza objąć nimi skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia pismo WSA z dnia 12.06.2014 r. oraz postanowienie NSA z dnia 23.07.2014 r. sygn. akt I OPP 72/14. Postępowanie, w którym miały być składane te wnioski, zostało już prawomocnie zakończone postanowieniem o odrzuceniu wniosku z dnia 23.07.2014 r. W aktach sprawy znajdowały się również inne wnioski J. J. o przyznanie prawa pomocy dotyczące podobnych kwestii.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie o przyznanie prawa pomocy wywołane wnioskami skarżącego.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków J. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z wniosku J. J. o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w K. postanawia: umorzyć postępowania o przyznanie prawa pomocy wywołane wnioskami skarżącego.
Skarżący w złożonych w dniach 1.06.2016 oraz 3.06.2016 na urzędowych formularzach "PPF" wnioskach o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. We wniosku z dnia 01.06.2016 r. informował, że skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zamierza objąć "Pismo do wiadomości sygn. akt [....] z 12.06.2014 r". Natomiast we wniosku z dnia 3.06.2016 r. informował, że skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zamierza objąć postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lipca 2014 r. sygn. akt I OPP 72/14.
Z urzędu stwierdza się, że w aktach sprawy zalega odpis pisma Naczelnego Sądu Administracyjnego o przekazaniu 43 wniosków J. J. o przyznanie prawa pomocy celem ich rozpoznania zgodnie z właściwością. We wszystkich tych wnioskach skarżący informuje, że skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem zamierza obejmować podobnej treści pisma oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 249a ppsa postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się jeżeli rozpoznanie takiego wniosku stało się zbędne.
W realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z taką sytuacją.
Po pierwsze, w myśl art. 243 §1 zd. 1 ppsa prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Postępowanie w niniejszej sprawie nie toczy się, ponieważ zostało zakończone postanowieniem o odrzuceniu wniosku, które jest prawomocne od dnia 23.07.2014 r. (k. 11v.).
Po drugie, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 285a §1 ppsa). Od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga nie przysługuje, z wyjątkiem gdy niezgodność z prawem wynika z rażącego naruszenia norm prawa Unii Europejskiej (art. 285a §3 zd. 1 ppsa).
W realiach niniejszej sprawy nie ma o tym mowy. Wnioskodawca w swych wnioskach deklaruje zamiar złożenia takiej skargi ale jej przedmiotem zamierza uczynić pismo Prezesa WSA z dnia 12.06.2014 r. [...] przedstawiające Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu skargę J. J. na przewlekłość postępowania wraz z aktami sądowymi (k. 105) oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lipca 2014 r. sygn. akt I OPP 72/14 odrzucające skargę na przewlekłość postępowania (k. 108 i n.).
Z uwagi na przytoczone okoliczności rozpoznanie obecne złożonych wniosków strony o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego jest więc zbędne a w związku z tym postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło