III SO/Kr 34/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi na decyzję Wojewody z dnia 20 września 2010 r. Nr: [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; II) ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody z dnia 20 września 2010 r. Nr: [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania skarżąca G. J. zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych od skargi. Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu, wobec tego, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 października 2010 roku skarżącej został przesłany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF" celem jego wypełnienia i odesłania do tut. Sądu w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W zakreślonym terminie skarżąca przesłała do tut. sądy wypełniony wniosek o przyznanie prawa pomocy. Z zakreślenia dokonanego w rubryce 4 formularza wynika, że skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie na jej rzecz adwokata z O. We wniosku skarżąca oświadczyła, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód wynosi 444 zł i stanowi go zasiłek z Ośrodka Pomocy Społecznej. W skład majątku skarżącej wchodzi mieszkanie wielkości 60 m². Wnioskodawczyni nie dysponuje oszczędnościami, jak również przedmiotami wartościowymi. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca podniosła argumenty odnoszące się do złożonej skargi. Wykonując wezwanie Referendarza Sądowego do uzupełnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca oświadczyła, że poza zasiłkiem z pomocy społecznej, nie posiada innych dochodów. G. J. nigdzie nie pracuje, od 10 lat jest zarejestrowana we właściwym urzędzie pracy jako osoba bezrobotna. Do pisma skarżąca załączyła kopie następujących dokumentów: decyzji OPS z dnia 5 lipca 2010 roku w sprawie ustalenia prawa do zasiłku stałego, dowodu wpłaty czynszu za miesiąc październik 2010 roku, rachunków za gaz i energię elektryczną. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: Instytucja przyznania prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W ocenie orzekającego skarżąca uwiarygodniła w sposób wystarczający i skuteczny, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżąca od 10 lat jest osobą bezrobotną. Jedynym źródłem jej utrzymania są środki uzyskiwane z pomocy społecznej w postaci zasiłku stałego. Z załączonych dokumentów wynika, że skarżąca ma orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone. Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie na jej rzecz adwokata z urzędu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).