III SO/Kr 37/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. T. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie mającej za przedmiot zaskarżenie decyzji Wojewody z dnia 7 listopada 2011 r. nr [...] postanawia: przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie wnioskodawczyni od kosztów sądowych w całości. Wnioskodawczyni w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem. Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym uwidoczniła, że w jego skład wchodzi dom jednorodzinny o powierzchni 228 m2 na działce o powierzchni 5,34 ara stanowiący wspólności małżeńską. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego wnioskodawczyni oszacowała na kwotę 1583,24 zł brutto wyjaśniając, że składa się na to jej zasiłek przedemerytalny w wysokości 783,24 zł oraz alimenty na syna w wysokości 800 zł. Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że utrzymuje się z zasiłku przedemerytalnego w wysokości 678 zł netto. Z tego ma potrącenia w kwocie 247,71 zł gdyż opłaca ubezpieczenie na życie i kredyt zaciągnięty na wyposażenie dla szkoły i zakup komputera dla syna. Prócz tego musi opłacać prąd, gaz, wodę, telefon wraz z Internetem. Z przyznanych na syna alimentów w kwocie 800 zł opłaca 250 zł szkoły oraz bilet na przejazdy do szkoły w kwocie 36,90 zł oraz różne pomoce do szkoły dla syna. Precyzując miesięczne wydatki podała, że na podatek od nieruchomości przeznacza, 17,33 zł, na Internet 60,85 zł, na telefon stacjonarny 69,99 zł, na gaz 271,58 zł, na prąd 50 zł, na ubezpieczenie na życie 37,60 zł, na spłatę kredytów po 128,81 zł i 81,30 zł, na operacje kredytowe 3,07 zł, na lekarstwa 26,50 zł, na telefon komórkowy 31,74 zł, na szkolę 250 zł, na bilet autobusowy 36,90 zł. W konsekwencji wszystkie te obciążenia sięgają kwoty 1065,67 zł. Do wniosku dołączył kopię odcinka otrzymywanego świadczenia, potwierdzający deklarowaną w oświadczeniu kwotę dochodu. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W realiach niniejszej sprawy wnioskodawczyni złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa Oświadczenie to obrazuje, że mimo wykazanego majątku nieruchomego wnioskodawczyni nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać matkę wychowującą samodzielnie dziecko, z dochodem o wiele niższym od przeciętnych wynagrodzeń w gospodarce. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi wnioskodawczyni dysponuje po opłaceniu wykazanych obciążeń wystarczają na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych. Okoliczność, że do wnioskodawczyni należy domu, gdzie zamieszkuje z synem nie zmienia tego spojrzenia. Chociaż bowiem posiada on określoną wartość sprzedażną to jednak rozporządzenia tego rodzaju czynione celem zdobycia środków na pokrycie kosztów sądowych godziłyby w podstawy egzystencji rodziny. Poza tym nie można tracić z pola widzenia ograniczeń w dysponowaniu tym majątkiem wynikających z faktu, że objęty jest on wspólnością małżeńską. Z uwagi na rozbieżne interesy procesowe trudno też oczekiwać aby mogła otrzymać jakiekolwiek wsparcie od męża. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania środków na uiszczenie kosztów sądowych jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania siebie i syna. Biorąc to pod uwagę udzielono zatem wnioskodawczyni zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 i art. 255 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 i art. 245 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)