III SO/Kr 38/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. T. w przedmiocie nałożenia grzywny na pracownika naukowego Instytutu [...] postanawia odmówić wnioskowi P. T. złożył dnia 31.12.2009 r. wniosek o "wszczęcie postępowania przeciw profesorowi A. H. z Instytutu [...]". W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że A. H. nie odpowiedział na jego odwołanie z 21 października 2009r. od decyzji nieprzyjęcia go na studium doktoranckie przy Instytucie, a następnie nie przesłał w ciągu 30 dni od otrzymania pisma (skargi) adresowanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący zarzucił, że dyrektor studium A. H. uniemożliwił mu przystąpienie do egzaminu o godz. 9, 29 września 2009r., gdy wyznaczonym terminem egzaminu były: "godziny 8, 8.30 i 9". W piśmie z 1 grudnia 2010r. A. H. wyjaśnił, że sprawa przyjęcia lub nieprzyjęcia skarżącego na studia nie była rozpatrywana przez stosowne organy, a więc Kierownika Studium i Dyrektora Instytutu [...]. Wskazał, że skarżący nie przystąpił do egzaminu z fizyki będącym drugim, decydującym etapem kwalifikacji na studia doktoranckie 29 września o 8.30. A. H. wskazał, że jako kierujący Komisją Egzaminacyjną w Instytucie [...] 29 września 2009r. po godz. 9.00, usunął z sali egzaminacyjnej usiłującego na nią wtargnąć skarżącego, z powodu trwającego egzaminu innego kandydata. Następnie, poinformował skarżącego o możliwości usprawiedliwienia spóźnienia i możliwości dalszych starań o przyjęcie na studia. Z treści pisma z dnia 21 października 2009 r wynika co następuje ; - w piśmie jako adresat tego pisma wskazany jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie , - pismo określono jako ,,odwołanie od decyzji Dyrektora Studium Doktoranckiego Instytutu [...] dotyczącej nieprzyjęcia na studia doktoranckie" , za którą składający skargę uważał niedopuszczenie go do egzaminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Wniosek o nałożenie grzywny nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) - dalej ustawa p.p.s.a - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu , którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 2 art. 54 p.p.s.a , organ o którym mowa w § 1 przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dnia od dnia jej wniesienia. Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a stanowi , że w razie niezastosowania się do obowiązków , o których mowa w art. 54 § 2 , Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 , a postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Na tle okoliczności sprawy Sąd nie dopatrzył się podstaw nałożenia na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. grzywny na pracownika Instytutu [...] A. H. Przede wszystkim trzeba podkreślić, że zgodnie z przepisem art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sadu administracyjnego składa się za pośrednictwem organu , którego działanie jest przedmiotem skargi. W sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz.U. Nr 65 , poz. 595 z późn.zm. ) oraz wykonawcze Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 19 grudnia 2006 r. w sprawie studiów doktoranckich prowadzonych przez placówki naukowe (Dz. U. z dnia 5 stycznia 2007 r.). § 5 Rozporządzenia stanowi: 1. Warunki rekrutacji, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, dyrektor placówki naukowej podaje do wiadomości publicznej za pośrednictwem Internetu lub innych środków masowego przekazu oraz udostępnia w formie ogłoszeń wywieszanych w siedzibie placówki naukowej, na co najmniej 3 miesiące przed terminem rozpoczęcia zajęć. 2. Postępowanie rekrutacyjne przeprowadza komisja rekrutacyjna. 3. Dyrektor placówki naukowej podejmuje decyzje w sprawach przyjęcia na studia doktoranckie, na wniosek kierownika studiów doktoranckich, na podstawie wyników postępowania rekrutacyjnego. W związku z powyższym, sąd uznał, że A. H. nie piastował funkcji pozwalającej traktować go jak organ administracyjny. W związku z tym nie można od niego wymagać stosowania art. 54 p.p.s.a., nie można również stosować sankcji z art. 55 p.p.s.a.. Z tych przyczyn na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.